...
تیتر خبرها
کد خبر: 73580

خودنویس

شعر
با چشم‌هایت می‌آید
با پاهایت می‌رود
دهان من
فقط بها‌نه‌ای‌ست
برای حسرت

سیاه فکر می‌کند
در رگ‌هایش
سیاهی رسوب کرده
و قلب سفیدش
لکه‌های سیاه پمپاژ می‌کند
دلش می‌خواهد زوج عاشقی
درد‌ها را شبیه قلب از او پوست بکنند
بچه‌ها بدون تفنگ گروگانش بگیرند
طناب‌پیچش کنند
از دست‌های بلندش آویزان شوند
به‌جایِ واژه‌هایی که سیاستِ مرگ‌اند
دوباره دلی را شاد کند
اصلاً قلم از اولش‌ هم راضی به قلم‌شدن نبود

به دیوانگی‌ام می‌خندند
کسانی که می‌بینند
همیشه نام تو از شعر بیرون می‌آید
این سطرها را
هر‌چه نگاه می‌کنم
جز نام تو نمی‌بینم
از تو نوشتم
و هر‌بار صدایت کردم
از هجا‌های بلند نامت افتادم
نام تو غم‌انگیز است
یلدا

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد
۱۳۹۷/۱۰/۱۹ -  شماره 1657