...
خبرهای مرتبط .................................
RELATED NEWS
کد خبر: 106185 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۷/۵/۲۴ - 08:38
یک مردم‌شناس مطرح کرد؛

عمر «ازدواج‌ سفید» در ایران و آمارهایی درباره این شیوه زندگی

یک مردم‌شناس و محقق با‌استناد‌به پژوهشی که درباره «ازدواج سفید» روی ۲۱۳ زوج و به‌شکلِ میدانی انجام داده است؛ گفت: «عمر ازدواج سفید در ایران بین یک تا سه‌سال است. ۴۵‌درصد از افرادی‌که در‌این‌تحقیق موردِ‌بررسی قرار گرفته بودند، بین ۲۵ تا ۳۰‌‌سال سن داشتند. همچنین ۶۲‌درصد آنها دارای تحصیلات کاردانی و کارشناسی بودند و ۲۳‌درصد در مقطع ارشد و دکتری تحصیل می‌کردند؛ این‌در‌حالی‌ست‌که مهم‌ترین شیوه آشنایی که از‌سویِ این افراد ذکر شده؛ گروه دوستان و دانشجویی، همکاری در محل اشتغال و فضای مجازی بوده است».

کامیل احمدی؛ مردم‌شناس، پژوهشگر و نویسنده با‌استناد‌به آمارهای پژوهشی که درباره «زندگی خارج از چهارچوب ازدواج در ایران» انجام داده است؛ با‌تأکید‌بر‌اینکه ازدواج سفید در غرب و اروپا ریشه دارد و این پدیده در ایران با معنای غربی آن متفاوت است، با ارائه آمارهای بالا، به تشریح این داده‌های آماری پرداخت. به‌گزارشِ ایسنا؛ وی که در نشستی در انجمن حمایت از حقوق کودکان سخن می‌گفت؛ در ابتدای سخنانش با‌بیان‌اینکه همباشی بعد‌از انقلاب جنسی در غرب به‌‌وجود آمد و با محوریت اروپا، تقدس رابطه جنسی را بر‌ هم زد، ادامه داد: «در سال ۲۰۱۰ نروژ، فرانسه، سوئد و اسپانیا سرآمد کشورهایی هستند که به‌این‌شیوه زندگی روی آوردند. این روش آن‌قدر در‌این‌کشورها رواج پیدا کرده که قوانین حقوقی مشابه با ازدواج‌های رسمی برای آنها وضع شده است». این مردم‌شناس با‌اشاره‌به‌اینکه کشورهای همجوار ایران مثل ترکیه یکی‌از نمونه‌های بارز این شیوه زندگی هستند، اظهار کرد: «بعد‌از تغییرات ایجاد‌شده از‌سوی رجب طیب اردوغان و تفکیک جنسیتی ۷۵‌درصد خوابگاه‌های این کشور، با‌این‌حال مجازاتی درباره شیوه زندگی هم‌خانگی و ازدواج سفید وجود ندارد و شاهد آمار بالای آن به‌ویژه در استانبول و آنکارا هستیم. در مصر و شهرهای اسکندریه و قاهره این کشور نیز با وجود مجازات دو‌سال حبس، با روند رو‌به‌رشد این شیوه زندگی روبه‌رو هستند. آمار زندگی همباشی در بیروت و غرب لبنان و حتی کشور تونس نیز با رشد فزاینده‌ای روبه‌روست».
نویسنده این پژوهش با‌بیان‌اینکه ماهیت ازدواج سفید در ایران با سایر نقاط دنیا متفاوت است، ادامه داد: «در ایران آمارهای رسمی و قابل استنادی به‌دلیل محدودیت‌های موجود درباره میزان رواج این شیوه زندگی وجود ندارد؛ با‌این‌حال تغییرات ارزشی بر افزایش میزان هم‌خانگی مؤثر بوده‌اند». وی با‌اشاره‌به‌اینکه «صیغه محرمیت» یا «ازدواج موقت» نزدیک‌ترین مدل به شیوه ازدواج سفید است که دارای مشروعیت شرعی‌ست، اظهار کرد: «نقاط مشابه این دو شیوه در موقتی‌بودن، وجود رابطه جنسی و تبعات حقوقی کم و کم‌هزینه‌بودن این دو روش ازدواج از‌لحاظ مهریه و جهیزیه است؛ با‌این‌حال این دو شیوه در بعد حقوقی و مشروعیت با یکدیگر متفاوت هستند؛ به‌طوری‌که در‌صورت تولد کودکی در شیوه ازدواج سفید، وضعیت وی نسبت به صیغه متفاوت است». احمدی با‌اشاره‌به پژوهش انجام‌شده در‌مورد ازدواج سفید در ایران توضیح داد: «این پژوهش در سه کلان‌شهر تهران، مشهد و اصفهان با حجم نمونه ۲۱۳‌ زوج و به‌شکل میدانی انجام شده است. بیشتر افرادی‌که به‌ این شیوه زندگی روی آورده بودند؛ یا مهاجرین شاغل یا دانشجویان دارای زیست دانشجویی بودند».
این پژوهشگر در‌ادامه با‌اشاره‌به پیامدهای ازدواج سفید اظهار کرد: «رنگ‌باختن کلیشه‌های جنسیتی، آزادی انتخاب بر بدن و روابط جنسی، سرد‌شدن نسبت به ازدواج رسمی، طرد اجتماعی و ترس از پیگرد قانونی پیامدهایی بودند که از‌سوی افراد مورد‌بررسی عنوان شده بودند. مهم‌ترین دلیلی که این افراد در‌مورد روی‌آوردن به‌این‌ازدواج ذکر می‌کردند نیز عدم‌اعتقاد به ازدواج رسمی، آزادی انتخاب و حق بر بدن، عدم امنیت شغلی و درآمد کافی، آشنایی بیشتر و عدم اعتماد بوده است».
این مردم‌شناس با‌بیان‌اینکه بر‌اساس پژوهش انجام‌شده، عمر ازدواج سفید در ایران بین یک تا سه‌سال است تصریح کرد: «۴۵‌درصد از افرادی‌که در‌این‌تحقیق موردِ‌بررسی قرار گرفته بودند بین ۲۵ تا ۳۰‌سال قرار داشتند. ۶۲‌درصد آنها دارای تحصیلات کاردانی و کارشناسی بودند و ۲۳‌درصد آنها در مقطع ارشد و دکتری تحصیل می‌کردند. مهم‌ترین شیوه آشنایی که از‌سوی این افراد ذکر شده بود، گروه دوستان و دانشجویی، همکاری در محل اشتغال و فضای مجازی بوده است».
وی همچنین با‌بیان‌اینکه ۳۹‌درصد از افراد مورد پژوهش اظهار کرده بودند نسبت به دین بی‌اعتقاد هستند ادامه داد: «۵۷‌درصد از آنها دارای اعتقادات کم و تنها ۲.۹‌درصد از آنها نسبت به دین معتقد بوده‌اند. همچنین ۵۲‌درصد از آنها که بیش‌از ۴۰‌درصد زنان بودند امید داشتند که ازدواج سفید آنها در آینده به ازدواج رسمی ختم شود؛ این‌در‌حالی‌ست‌که ۴۷‌درصد که عمدتا مردان بودند قصد نداشتند تا در آینده ازدواج رسمی داشته باشند. برای ۸۸‌درصد از این افراد مسئله بکارت اهمیت نداشته و تنها برای ۱۱‌درصد از آنها اعتقاد به این مسئله وجود داشت».
احمدی، در‌ادامه فشارهای روانی و استرس ناشی از پنهان‌ماندن رابطه و غیر‌قانونی‌بودن این شیوه زندگی را از دیگر پیامدهایی خواند که از‌سوی افراد مورد پژوهش عنوان شده و گفت: «رنگ‌باختن کلیشه‌های جنسیتی، استقبال جوانان طبقه متوسط، عدم پیگیری قانونی در‌صورت بروز خشونت، تولد کودکان بی‌هویت، تک‌سرپرستی و سقط جنین، تنگ‌شدن حلقه انتخاب افراد برای ازدواج و کاهش نرخ ازدواج و بار روانی ناشی‌از از‌دست‌دادن باکرگی برای زنان؛ از دیگر پیامدهای این نوع ازدواج بوده است».

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد