...
خبرهای مرتبط .................................
RELATED NEWS
کد خبر: 106853 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۷/۱۰/۱۶ - 06:34
مدیرکل امور بین‌الملل معاونت ریاست‌جمهوری در امور زنان و خانواده بررسی کرد؛

چرا ایران، جزو 10 کشور بـا بیشـترین شـکاف جنسیتی‌سـت؟

لیلا فلاحتی؛ مدیرکل امور بین‌الملل معاونت ریاست‌جمهوری در امور زنان و خانواده، نظر به انتشار گزارش 2018 شکاف جنسیتی در‌این‌باره با‌اشاره‌به تغییر شاخص‌ها در سال‌های اخیر، گفت: «پیش‌ازاین، شاخص‌‌ها از‌طرف برنامه پیشرفت و توسعه ملل متحد (UNDP) به عناوین توانمندسازی زنان و نابرابری جنسیتی و با‌توجه‌به شاخص کلی توسعه انسانی در کشورها مورد سنجش قرار می‌گرفت و البته نقدهایی به آن وارد می‌شد». وی ادامه داد: «اما از سال 2006 میلادی شاخص جدیدی ارائه شده که گزارش 2018 نیز بر‌اساسِ‌آن است. شاخص‌‌های قبلی توسعه کلی کشورها را اندازه‌‌گیری می‌‌کردند و براساس فاصله‌‌ای که زنان و مردان نسبت به شاخص‌ کلی داشتند، نابرابری‌‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دادند اما تفاوت شاخص شکاف جنسیتی این‌است‌که فاصله زنان و مردان را با یکدیگر اندازه‌‌گیری می‌‌کند تا مشخص شود این فاصله برای رسیدن زنان و مردان به برابری چقدر است». وی افزود: «در‌ مجموع زیرشاخص‌های اقتصاد، سیاست، آموزش و سلامت، ایران بیشترین شکاف را در مشارکت اقتصادی و سیاسی دارد؛ همان‌طور‌که اکثر کشورهای جهان نیز بیشترین شکاف جنسیتی را در این حوزه‌ها دارند». وی گفت: «جمهوری اسلامی ایران رتبه 143 در مشارکت اقتصادی و رتبه 141 را در‌حوزه مشارکت سیاسی از مجموع 149 کشور در جهان به‌خود اختصاص داده است. علت این رتبه‌ها این‌است‌که بیشترین چالش ایران در زیرشاخص اقتصاد مربوط به مشارکت پائین زنان در بازار کار بوده و باعث شده کشور هر‌سال جزو کشورهایی به‌حساب بیاید که بیشترین شکاف جنسیتی را دارند». فلاحتی ادامه داد: «در‌حالِ‌حاضر، میزان مشارکت رسمی زنان ایرانی در بازار کار 17.9درصد است. زیرا زنانی که در بخش غیررسمی اقتصاد ایران فعالیت دارند، علاقه‌ای جهت ثبت و به‌رسمیت شناخته‌شدن فعالیت اقتصادی‎شان ندارند؛ چراکه برای ثبت فعالیت اقتصادی خود باید مکان و مالکیت داشته باشند و بعداز دریافت پروانه کسب ملزم به پرداخت مالیات و حق بیمه می‌شوند». مدیرکل امور بین‌الملل معاونت ریاست‌جمهوری در امور زنان و خانواده تأکید کرد: «البته عواملی مانند عدم‌ثبات اقتصادی و تحریم‌ها در زیرشاخص اقتصاد شکاف جنسیتی مؤثر هستند». وی با ذکر این مثال تصریح کرد: «کارفرما بعد‌از ثبت و دریافت پروانه ملزم به دادن حق بیمه و پرداخت مالیات است اما وقتی هزینه‌ها افزایش و درآمدها کاهش پیدا کند، کارفرما با مشکلات فراوانی روبه‌رو می‌شود و سیستم اقتصادی هم در‌صورت عدم‌پرداخت حق و حقوق او را تنبیه می‌کند. بنابراین، زنان ترجیح می‌دهند تا در بخش غیررسمی مشارکت اقتصادی حضور داشته باشند». فلاحتی در‌این‌باره گفت: «نوع فعالیت زنانی که در بخش غیررسمی مشارکت اقتصادی دارند، بیشتر خدماتی‌ست. مثلاً در صنعت لباس در شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان‌های مختلف حضور و فعالیت دارند اما وقتی بررسی می‌کنیم، متوجه می‌شویم که نام زنی که حداقل 10 خیاط زن برای وی کار می‌کنند، به‌صورت رسمی هیچ جایی ثبت نشده است».
وی به حضور زنان در پست‌‌های مدیریتی اشاره کرد و افزود: «حضور زنان در مقام‌‌های دولتی و ارشد جمهوری اسلامی ایران 19‌درصد است؛ در‌حالی‌که میانگین جهانی 34‌درصد است. البته با مصوبه 30‌درصدی رئیس‌جمهوری پیش‌بینی می‌‌شود که در‌صورت پیگیری مستمر و اجرای آن تا پایان برنامه ششم توسعه، از 19‌درصد به بالای 30‌درصد برسیم». فلاحتی درباره دستاوردهای جمهوری اسلامی در زیرشاخص‌های آموزش و سلامت گفت: «ایران در‌این‌حوزه‌ها با کسب رتبه 103، دستاوردها و پیشرفت‌های خوبی داشته. اگر به عدد خام گزارش شکاف جنسیتی نگاه کنیم؛ متوجه می‌شویم که عدد 1 به‌معنای برابری کامل است. در‌حال‌حاضر، مقدار کلی عدد در‌حوزه آموزش ایران 0.969 است که در‌مقایسه‌با سال 2017 از 0.965به عدد فعلی رسیده است. شاید از‌نظر عددی تفاوت چهار‌هزارم، عدد قابل‌توجهی نباشد اما این به‌آن‌معناست که در شرایط کنونی، در تحصیلات ابتدایی و متوسطه به برابری رسیده و تعداد کمی در ایران جزو افراد بازمانده از تحصیل هستند». وی ادامه داد: «بیشترین چالش جمهوری اسلامی در‌حوزه آموزش، مربوط به نرخ باسوادی می‌‌شود. به‌این‌دلیل که باسوادی شامل همه گروه‌ها بوده و ما هنوز زنان و مردان سالمند بی‌سواد زیادی داریم که بالای50‌سال سن دارند و هیچ‌وقت هم وارد چرخه آموزش نمی‌شوند». فلاحتی گفت: «نتایج به‌دست‌آمده در گزارش پیچیده است؛ مثلاً به‌رغم افزایش قابل‌توجه دانشجویان دختر در دانشگاه‌ها که همه از آن مطلع هستند، در بخش تحصیلات دانشگاهی، گزارش شکاف جنسیتی این موفقیت احساس نمی‌شود؛ چرا‌که زنان ایرانی فقط در مقطع کارشناسی از مردان بیشتر هستند اما چون در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری هنوز این اتفاق نیفتاده، شکاف جنسیتی گزارش شده است». وی درباره زیرشاخص سلامت نیز چنین توضیح داد: «جمهوری اسلامی با کسب رتبه 127، جزو کشورهای دارای رتبه خوب است که در دو شاخص اصلی نسبت جنسی رتبه 1 و امید به زندگی رتبه 135 را دارد و همچنان نسبت جنسی زنان بالاتر از مردان است. نسبت جنسی تعداد دخترانِ متولد‌شده نسبت به پسرانِ متولد‌شده است». وی درباره حوزه سیاست تصریح کرد: «شاخص سیاسی نسبت به حضور زنان در پارلمان، مناصب وزارتی و ریاست دولت حساس است؛ بیشترین شکاف در ایران مربوط به پارلمان می‌شود که از 149 کشور، در رتبه 141 قرار داریم. سیستم‌های مشوق در احزاب می‌توانند با اختصاص سهمیه به زنان در انتخابات و بستن لیست‌های خود به‌صورت 50،50 یا 30،70 زنان بیشتری را راهی پارلمان کنند». فلاحتی تأکید کرد: «جمهوری اسلامی ایران، از سهمیه‌بندی جنسیتی برای مجلس استفاده نمی‌کند اما این شیوه در بسیاری از کشورهای جهان در‌حال‌اجراست. مثلاً افغانستان 25‌درصد، عربستان 20‌درصد، امارات 50‌درصد سهمیه برای زنان دارند؛ اگر‌چه این رویکرد از بالا به پائین بوده و کاملاً مداخله‌ای‌ست». وی افزود: «شیوه‌ها باید از پائین به بالا و مشوقی باشند. در‌حال‌‌حاضر، حضور زنان در شوراهای شهر و روستا به‌صورت سیستماتیک رشد کرده و پیش‌بینی می‌شود که در چند‌سال‌آینده همین زنان به‌عنوان نمایندگان همان شهرها و مناطق وارد مجلس شوند». فلاحتی با‌اشاره‌به‌اینکه شکاف‌ جنسیتی در همه کشورها وجود دارد، تأکید کرد: «این‌طور نیست که تصور کنیم اگر رنکینگ کشوری از سطح میانگین جهانی بیشتر یا کمتر باشد، وضعیت بهتر و بدتری نسبت به سایر کشورها دارد؛ بلکه باید علاوه‌بر سطح میانگین کشورها، به رتبه و ارقام زیرشاخص‌ها نیز توجه کرد». وی تصریح کرد: «شکاف جنسیتی، یک شاخص‌ ترکیبی از چهار زیرشاخص اقتصاد، سیاست، آموزش و سلامت است که هریک‌از‌آنها دارای فاکتورهایی هستند و از مجموع آنها زیرشاخص‌های مذکور ساخته می‌شوند. در‌این‌میان، وزن اقتصاد و سیاست نسبت به سایر زیرشاخص‌های شکاف جنسیتی به‌این‌دلیل که نابرابری‌ها در‌این‌حوزه‌ها بیشتر است، سنگین‌تر است».
مدیرکل امور بین‌الملل معاونت امور زنان و خانواده ریاست‌جمهوری گفت: «در گزارش شکاف جنسیتی سال 2018 می‌بینیم که با تمام تلاش‌هایی که شده؛ مجموعاً و با احتساب میانگین کل پیشرفت جهانی فقط 68‌درصد از نابرابری‌ها از بین رفته و همچنان 32‌درصد از شکاف‌ جنسیتی باقی‌ست؛ به‌طوری‌که از میان چهار زیرشاخص کماکان بیشترین شکاف جنسیتی در سیاست آن‌هم به‌اندازه 77‌درصد است و به‌عبارتی عملاً پیشرفت خاصی در سطح میانگین جهان در‌این‌حوزه حاصل نشده است». وی افزود: «در‌مجموع فقط 17 زن در جهان در صدر رهبری کشورها و به‌صورت‌میانگین 18‌درصد وزیر زن در کل جهان وجود دارد و در‌نهایت 24‌درصد از نمایندگان مجلس در جهان را زنان تشکیل می‌دهند. بنابراین، مجموعاً 34‌درصد از پست‌های مدیریتی در میانگین جهانی در‌اختیار زنان قرار دارد». فلاحتی با‌اشاره‌به‌اینکه زیرشاخص اقتصاد، دومین رتبه را از‌لحاظ کمترین دستاوردهای شکاف جنسیتی در جهان به‌خود اختصاص داده، گفت: «در‌حالی‌که 9.41درصد از شکاف جنسیتی همچنان درحوزه اقتصاد باقی‌ست، زیرشاخص‌های آموزش و بهداشت بیشترین دستاوردهای جهانی به‌حساب می‌آید که تقریباً طی چهاردهه گذشته کشورها در این دو حوزه سرمایه‌گذاری خوبی کرده‌اند». وی تصریح کرد: «گزارش شکاف جنسیتی سال 2018 این افق را پیش‌بینی کرده که برای کل شاخص، 108‌سال در رفع نابرابری‌ها زمان و فرصت لازم است. همچنین به‌صورت جزئی‌تر در این گزارش پیش‌بینی شده که در‌حوزه اقتصاد 202‌سال، در سیاست 107‌سال، در آموزش 14‌سال و در سلامت البته باتوجه‌به وقوع بحران‌ها حدود 14‌سال فرصت نیاز است تا نابرابری‌های جنسیتی در جهان رفع شوند». مدیرکل امور بین‌الملل معاونت ریاست‌جمهوری در امور زنان و خانواده با‌اشاره‌به‌اینکه گزارش مورد بحث، نابرابری جنسیتی را مسئله‌ای جهانی می‌داند، گفت: «بر‌اساس این گزارش، اروپای غربی بهترین وضعیت و آمریکای شمالی بدترین شرایط را در‌خصوص شکاف جنسیتی دارند. طبق این سند، آمریکای شمالی 165‌سال زمان نیاز دارد تا رفع نابرابری‌ها کند». وی افزود: «با‌توجه‌به‌اینکه ایران در منطقه خاورمیانه قرار دارد؛ در گزارش شکاف جنسیتی پیش‌بینی شده به 153‌سال فرصت نیاز است تا نابرابری‌ میان زنان و مردان برطرف شود. اگر‌چه وضعیت خاورمیانه از آسیای شرقی بر‌اساس سند مربوطه بهتر است؛ زیرا این منطقه جغرافیایی به 171‌سال برای رفع شکاف جنسیتی زمان نیاز دارد». فلاحتی گفت: «شاید برای برخی خوانندگان گزارش شکاف جنسیتی سال 2018، رتبه یا زمان برای رفع نابرابری در برخی کشورها به‌خصوص آمریکای شمالی قابل‌باور نباشد اما همان‌طور‌که در گزارش مذکور بیان شده؛ فقط کشورهای اروپای شمالی یا غربی وضعیت بهتری نسبت به سایر کشورها حتی آمریکای شمالی دارند». وی افزود: «مثلاً یکی‌از عواملی که باعث شده تا بیشترین زمان ممکن تا رسیدن به برابری جنسیتی به آمریکای شمالی اختصاص یابد این‌است‌که آنجا مرخصی زایمان وجود ندارد و زنان می‌توانند دوهفته مرخصی بیماری از محل کار خود دریافت کنند؛ و‌گرنه مجبور به ترک کار می‌شوند اما در کشورهای نوردیک (اروپای شمالی) مرخصی، هم به زنان و هم به مردان و در ایران 270‌روز به زنان شاغل برای زایمان مرخصی داده می‌شود. بنابراین، مسائل حقوقی و سایر عوامل در سنجش نابرابری‌ها مؤثر هستند».

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد