...
خبرهای مرتبط .................................
RELATED NEWS
کد خبر: 138448 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۸/۱۲/۱۴ - 08:28

چهارمین دعوت از کریم باقری به تیم ملی ایران

کریم باقری از همان اولین‌روزی‌که به‌عنوان یک بازیکن 19ساله، لباس تیم ملی را به‌تن کرد، تبدیل به بازیکنی مهم در فوتبال ایران شد. به‌گزارشِ ورزش سه؛ دوسال قبل از پیوستن باقری به تیم ملی و در سال 70، محمود یاوری (مربی تیم جوانان) خبر داده بود که مدافعی بزرگ در فوتبال ایران متولد خواهد شد. باقری باوجودآنکه در خط دفاعی و به‌عنوان یک ستاره جوان شروع کرد؛ اما آرام‌آرام و البته با ایده یورگن گده (سرمربی وقت کشاورز) در خط هافبک به‌بازی گرفته شد. او توسط علی پروین اولین‌بار به تیم ملی دعوت شد و در اولین بازی‌اش در جام «اکو» برابر پاکستان اولین گل ملی‌اش را به‌ثمر رساند و ازآن‌زمان تا سال 80، مهره اصلی تیم ملی بود. او درخشش را در پست هافبک دفاعی و از بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های 96 امارات، در ترکیب تیم ملی متحول‌شده ایران آغاز کرد. او در این رقابت‌ها علاوه‌بر بازی‌های درخشان؛ نه‌گل برای تیم ملی ایران به‌ثمر رساند. در جام ملت‌های امارات هم دوگل برای ایران برابر عربستان و کره جنوبی به‌ثمر رساند. نگاهی به گل‌های کریم باقری در تیم ملی ایران می‌تواند ارزش این ستاره بزرگ فوتبال را بیش‌تر نشان دهد. در جام ملت‌های آسیا 96، او در دو بازی برابر عربستان در دور گروهی و کره جنوبی در مرحله حذفی گل‌زنی کرد. اهمیت گل‌های کریم باقری دراین‌است‌که او در هر دو بازی، قفل دروازه حریفان را باز کرد؛ درحالی‌که تیم ملی تا قبل از گل‌های کریم، دقایق سختی را سپری می‌کرد؛ اما با گل‌های او بود که تیم ملی توانست نتایج جالب 3 بر صفر و 6 بر 2 را برابر دو رقیب اصلی‌اش رقم بزند. در بازی تیم‌های ملی ایران و استرالیا در ملبورن، کریم باقری بازهم گل اول را به‌ثمر رساند تا پایه‌های خلق حماسه‌ای بزرگ ریخته شود. او به‌نوعی شاه‌کلید فوتبال ایران است؛ با 50گل ملی در 87 بازی! این‌درحالی‌ست‌که بعد از بازی برابر ایرلند جنوبی در پلی‌آف مقدماتی جام جهانی 2002، هفت‌سال از تیم ملی دور شد و اصرار برانکو برای بازگشتش بی‌فایده بود. خودش بعدها در گفت‌وگویی اعلام کرد که خداحافظی هفت‌ساله‌اش از تیم ملی، یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتش در کنار بازگشت از آلمان و بازگشت از لیگ جزیره بود. کریم بعد از هفت‌سال و در روزهایی‌که همبازی سابقش روی نیمکت تیم ملی شرایط خوبی نداشت، برای بازگشت داوطلب شد. او در 34سالگی هفت بازی برای تیم ملی با هدایت علی دایی انجام داد و 3گل هم به‌ثمر رساند. او بعدازاین هفت بازی، باردیگر با لباس تیم ملی وداع کرد و حتی بازگشت مربی محبوبش افشین قطبی به نیمکت تیم ملی هم منجر به بازگشتش نشد. درنهایت و در مهرماه سال 87، در بازی برابر برزیل، برای همیشه از فوتبال ملی خداحافظی کرد؛ درآن‌زمان گفت: «برایم اهمیتی ندارد اینکه به‌جای یک جام جهانی در سه یا چهار جام جهانی بازی می‌کردم. فقط برایم نظر مردم مهم است و خوشحالم که در ذهن آنها خاطره بدی نساختم و راضی هستند». در زمان بازگشت کریم باقری به تیم ملی در دوران علی دایی و بعد از هفت‌سال دوری، سایت فیفا در مقاله‌ای بلند به تمجید از این ستاره بزرگ فوتبال ایران پرداخت و او را «زیدان آسیا» نامید. شاید از چند نظر بتوان کریم باقری را با زین‌الدین زیدان؛ ستاره بزرگ فوتبال جهان مقایسه کرد و مهم‌ترین آن‌ها این‌است‌که او بازیکنی بااعتمادبه‌نفس و رهبری واقعی در تیم بود؛ چراکه در تمام مدت حضور او در تیم ملی، هرگاه بازی گره می‌خورد یا کاری از کسی برنمی‌آمد، این کریم بود که گره‌ها را با یک شوت استثنایی، یک ضربه سر غافلگیرانه یا پاسی عالی باز می‌کرد. او حالا و باحضور دراگان اسکوچیچ، گزینه ایرانی برای حضور روی نیمکت تیم ملی و کمک به مرد کروات است. باقری درحالی بعد از بیش از یک‌دهه به تیم ملی بازمی‌گردد که شاید بتواند همچون دوران حضورش روی نیمکت پرسپولیس تبدیل به مهره‌ای مؤثر و البته یکی از ارکان موفقیت تیم شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد