...
خبرهای مرتبط .................................
RELATED NEWS
کد خبر: 139332 | تاریخ مخابره: ۱۳۹۹/۷/۱۶ - 08:32

وحید امیری؛ بازیکن محبوب همه لیست‌ها و سلیقه‌ها

هرچه از حضور وحید امیری در پرسپولیس می‌گذرد، بیشتر اصرار برانکو در لیگ شانزدهم به جذب این بازیکن را درک می‌کنیم. به‌گزارش ورزش سه؛ درمورد وحید امیری چه می‌توان گفت؛ جزاینکه ای‌کاش می‌شد زمان را دست‌کاری کرد و این بازیکن در 18سالگی کشف می‌شد؛ آن‌وقت تصور اینکه او در یکی از بهترین تیم‌ها و لیگ‌ها بازی کند، شکل واقعی می‌گرفت. او بازیکنی استاندارد و قابل‌اعتماد درطول یک‌فصل و آرزوی هر مربی‌ست. وقتی کارلوس کی روش در جام جهانی در میان آن‌همه ستاره نامداری که داشت، امیری را در ترکیب اصلی تیم قرار داد، ارزش این بازیکن بیشتر هم مشخص شد؛ بازیکنی فراتر از پست‌ها با قدرت بدنی و ظرفیت هوازی بالا، تکنیک فوق‌العاده‌ای که از فوتسال با خودش آورده، شم گل‌زنی و قدرت سرزنی، تاکتیک‌پذیر، با روحیه جنگندگی بالا و البته شخصیتی قابل‌احترام در داخل و خارج زمین. «زوج وحید و عیسی عالی بودند؛ سرعت، پرس، کار ترکیبی باهم داشتند و خوب همدیگر را تغذیه می‌کردند. خیلی‌وقت بود چنین زوجی را ندیده بودم. آن‌ها دوندگی زیادی داشتند و در کار دفاعی و حمله عالی بودند و پنج،شش گل برای ما زدند؛ اما امیری فوق‌العاده است و نمی‌دانم درباره‌اش چه بگویم. وحید واقعاً خستگی‌ناپذیر بود. من به کادر فنی می‌گفتم این نمی‌خواهد خسته شود؟! در وقت اضافه و در آن فشار وقتی 10نفره شدیم، او را در هافبک چپ بازی دادیم و وحید مثل یک پیستون چپ دائم دررفت‌وآمد بود. ماشاالله به غیرتش به‌قول علی آقا!» ... این، حرف‌های یحیی گل‌محمدی در آخرین گفت‌وگویش در برنامه «فوتبال برتر» است؛ اما ببینید برانکو چه نظری درباره بازیکن محبوبش دارد؛ مرد کروات در اوج چالش‌هایش با کارلوس کی روش و درپاسخ‌به این حرف سرمربی تیم ملی که گفته بود، بازیکنان ایرانی بیشتر از 60دقیقه کارایی ندارند، گفت: «من نمی‌توانم درباره دیگران حرف بزنم؛ فقط این‌را می‌توانم بگویم که وحید امیری می‌تواند خیلی‌خوب بدود و بدن او، از اینیستا و ژاوی هم بهتر است. درباره سایر بازیکنان هم اطلاعی ندارم». امیری این‌را درعمل ثابت کرد؛ در جام جهانی علاوه‌برآن لایی معروف به پیکه؛ یکی از بهترین بازیکنان تیم کارلوس کی روش بود؛ اما این تصویر، تنها قاب ماندگار از وحید امیری نیست. بازیکنی که گفته می‌شود در رقابت‌های لیگ قهرمانان امسال در دوحه توانسته بیش از 12کیلومتر بدود و این یعنی چیزی نزدیک به استاندارد بالاترین سطح فوتبال جهان. تصاویری که از او بعد از یکی از بازی‌هایش در سوپرلیگ ترکیه و در «ترابزون اسپور» پخش شد نیز ویژگی‌های این بازیکن را بیشتر نشان می‌داد. در پایان بازی این تیم برابر «گالاتاسرای» و در شبی که ترابزونی‌ها به‌خاطر تولد فرزندش، برایش جشن گرفته بودند، در زمین ماند و شروع کرد به تمرین و انجام استارت‌های سرعتی و قدرتی. مربیانش می‌گویند که وسواس عجیبی در تمرینات دارد و اگر در یک مسابقه خوب نباشد، آن‌وقت در روزهای بعد انرژی و تمریناتش بیشتر می‌شود. آخرین قاب ماندگار از او با وجود گل زیبایی که با ضربه سر به «الشارجه» در بازی فوق حساس مرحله گروهی زد، زمانی بود که در بازی برابر «السد» به‌خاطر ازدست‌دادن یک موقعیت، دست‌هایش را بین موهایش فرو برده و با سرعت زیاد روی سر خودش تکان داده و بعد هردو دست را ناگهان و با حسرت زیاد می‌اندازد؛ اما این فقط لحظه‌ای‌ست و او دوباره، جنگیدن را شروع می‌کند. به‌عنوان یک بازیکن؛ وحید امیری، بازیکنی در خدمت تیم و کاملاً فداکار است؛ اما باتوجه‌به تکنیک، سرعت، قدرت پاس و توانایی گل‌زنی‌اش می‌تواند گره‌های بازی را باز کند. او در ماه‌های اخیر، در چند پست بازی کرده است. باوجوداینکه یک وینگر چپ‌پاست؛ اما هافبک چپ و راست، مهاجم و دفاع چپ هم بازی کرده و مطمئناً اگر روزی اجباری وجود داشته باشد، می‌تواند در پست‌های دیگر نیز بازی کند و سطح قابل‌قبولی را نمایش دهد. در لیگ قهرمانان آسیا او 660دقیقه برای پرسپولیس بازی کرد. او همچنین یک گل زد، یک پاس گل داد، 12‌ دریبل موفق، هفت پاس کلیدی، 23 عملکرد دفاعی موفق را به‌نام خودش ثبت کرد و مثل همیشه، یکی از کلیدی‌ترین مهره‌های تیم بود. در آخرین بازی پرسپولیس برابر «النصر» در نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان، وقتی احسان پهلوان از بازی اخراج شد، یحیی با وجودِ داشتن امیری، نیازی به تغییرات زیاد نداشت؛ او امیری را از خط حمله به هافبک آورد و این شماره 19 نه‌تنها یک هافبک چپ در تیم 10نفره بود؛ بلکه باید وظایف دفاعی را انجام می‌داد؛ اما درعمل با حضور مداوم در بخش تهاجمی نگذاشت پرسپولیس فشار یک یارِ کمتر را خیلی احساس کند. امیری در سال‌های حضورش در پرسپولیس و تیم ملی را می‌توان نمونه‌ای عالی برای تعریف «بازیکنی در خدمت تیم» به‌حساب آورد؛ بازیکنی که علاوه‌بر فینال لیگ قهرمانان، در سال‌های اخیر سه قهرمانی در لیگ برتر و یک قهرمانی در جام حذفی را به‌دست آورده و در 32سالگی یکی از نفرات اصلی لیست 23نفره سرمربی تیم ملی‌ست. بعید است دراگان اسکوچیچ نیز از توانایی‌های بازیکنی بگذرد که ثابت شده محبوب تمام مربیان است؛ فرقی نمی‌کند برانکو، کی روش، کالدرون، یحیی و ... . وحید امیری، ستاره نیست، از دوربین و مصاحبه می‌گریزد، تیپ و چهره و رفتارش، مردان نسل‌های گذشته را به‌یاد می‌آورد؛ او قهرمان است؛ کسی‌که برای رسیدن به هدفش باتمام‌وجود می‌جنگد. امیری ستاره نیست؛ اما قهرمانی‌ست که مجذوب اوییم؛ لابد جز اخلاق فوق‌العاده‌اش، بابت همین قدرتی که در وقف خودش برای تیم دارد. یکی برای همه!

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد