مطرح‌ترین برندگان جایزه «مدیسی»

لوک لانگ
در سال 2019 گروه داوران مدیسی که در رستوران مدیترانه گرد آمده بودند، «لوک لانگ» را برای رمان «وسوسه» ازسوی «استوک» به‌عنوان برنده جایزه رمان فرانسوی معرفی کردند. «وسوسه» تریلری خانوادگی درباره جراحی ۵۰‌ساله است که گوزنی را در یک میهمانی شکار، زخمی می‌کند؛‌ اما در انتها نظرش عوض می‌شود.

پیر گویوت
خودزندگی‌نامه «حماقت» اثر «پیر گویوت» در‌رقابت‌با «آرکادیا» (امانوئل تام)، «همه مردان می‌خواهند بدانند» (نینا بوروئی)، «به سارا می‌گوید» (پائولین دلابروی)، «در شست‌وشوی بزرگ» (فیلیپ ری)، «برادر روح» (دیوید دیوپ)، «آبی که می‌گذرد» (فرانک مؤبر) و «از میان پرده‌های جهان» (فانی تیلندیر) موفق به کسب این جایزه در سال ۲۰۱۸ شد.

یانیک هانل
«تاج خود را نگه دارید» اثر «یانیک هانل» از انتشارات «گالیمار» توانست در سال 2017 برنده جایزه مدیسی شود. این روزنامه‌نگار، جوایز ادبی دیگری را هم برده؛ ازجمله «انترالیه» در سال 2009 برای رمان «ژان کارسکی». اثر برنده مدیسیِ او را متنی سرشار از خلاقیت دربابِ جنون و هنر خوانده‌اند.

ایوان جابلونکا
«ایوان جابلونکا» با کتاب «لاتیتیا یا پایان بشر» که متنی فمینیستی داشت؛ موفق شد جایزه رمان فرانسوی مدیسی را در سال 2016 از‌آن‌خود کند. این نویسنده 43‌ساله درواقع، استاد تاریخ معاصر در دانشگاه پاریس و رمان‌نویسی بوده که از سال 2009 مجموعه «جمهوری ایده‌ها» را به‌همراه «پیر روزانوالون» منتشر می‌کند.

ناتالی آزولای
جایزه مدیسی که در کنار «گنکور»، از مهم‌ترین جوایز ادبی فرانسه به‌شمار می‌آید، در سال 2015، به «ناتالی آزولای»؛ نویسنده رمان «تیتوس برنیس را دوست نداشت» اعطا شد. او با ششمین رمانش، این جایزه را کسب کرد و تنها زن نویسنده‌ راه‌یافته به مرحله نهایی مدیسی در سال 2015 بود.

آنتوان ولودین
رمان «آخرین ایستگاه منور» با 600‌صفحه در اولین‌دوره رأی‌گیری با به‌دست‌آوردن هشت رأی موافق در مقابل یک رأی مخالف که مربوط به کتاب «دور دنیا» اثر «لوران مووینیه» می‌شد؛ توانست به این جایزه در سال 2014 دست یابد. این اثر را «آنتوان ولودین» نوشته که در سال 1950 متولد شده.

ماری داریوسک
«ماری داریوسک» برای رمان «عاشق مردان شدن سخت است» شایسته دریافت این جایزه در بخش رمان فرانسویِ سال 2013 بود. کتاب این نویسنده مشهور که توسط انتشارات «پول» منتشر شد، درباره دوستی «سولانژ»؛ زنی سفید‌پوست و «کوهوسو»؛ مردی سیاه‌پوست است که با رابطه‌شان پلی بین هالیوود و جنگل‌های کامرون می‌زنند.

امانوئله پیریر
«امانوئله پیریر» برای «افسون عمومی» عنوان بهترین کتاب فرانسه در سال 2012 را کسب کرد. او تحصیل‌کرده رشته تجارت و فلسفه است و با نوشتن مقالاتی برای روزنامه‌های ادبی، کار خود را شروع کرد. نخستین رمانش با‌عنوان «یخ‌زدن و گداختن و رفتارهایی که در‌پی آن می‌آید» سال 2000 منتشر شد.

ماتیو لیندون
«هر‌چه را دوست دارد می‌خواهد بگوید» اثر «ماتیو لیندون» از نخستین رمان‌های منتشره سال 2011 بود كه در تعطیلات زمستانی از‌سوی نشر P.O.L منتشر شد. این اثر، پس از انتخاب توسط داوران مدیسی و پشت‌سر‌نهادن مراحل دوم و سوم؛ جایزه را با كسب پنج رأی در دور اول رأی‌گیری گرفت.

میلیس دو کرانگال
«میلیس دو کرانگال» برنده این جایزه در سال 2010 بود که آن‌را برای نگارش رمان «دوست‌داشتن چه معنایی دارد» گرفت. او که در رشته تاریخ و فلسفه درس خوانده؛ بعد از تغییر رشته در حوزه علوم اجتماعی، به امر نوشتن علاقه‌مند شد و اولین نوولش را در سال 2000 نوشت.