سخن مدیرمسئول
شبکه ریلی اطراف تهران، به مترو متصل شود
یکی از مهمترین چالشهای کلانشهر تهران و شهرهای پیرامونی آن، ترافیک سنگین، آلودگی هوا، مصرف بیرویه سوختهای فسیلی و اتلاف وقت و انرژی شهروندان است. روزانه میلیونها نفر از ساکنان شهرهای اطراف تهران برای رسیدن به محل کار، تحصیل و انجام امور روزمره ناچارند مسیرهای طولانی را با خودروهای شخصی یا وسایل نقلیه عمومی طی کنند؛ موضوعی که علاوهبر تحمیل هزینههای سنگین به خانوارها، خسارتهای اقتصادی و زیستمحیطی فراوانی به کشور وارد میکند. یکی از راهکارهای اساسی، آیندهنگرانه و مؤثر برای حل این معضل، اتصال یکپارچه شبکه راهآهن حومهای به خطوط متروی تهران است؛ طرحی راهبردی که میتواند تحولی بزرگ در نظام حملونقل عمومی پایتخت و مناطق پیرامونی ایجاد کرده و آرامش را به سفرهای شهری بازگرداند. در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، قطارهای حومهای و مترو بهصورت یک شبکه هماهنگ و متصل فعالیت میکنند. مسافران بدون نیاز به استفاده از خودرو شخصی و بدون اتلاف وقت در ایستگاههای مختلف، میتوانند از شهرهای اطراف به مرکز شهر و بالعکس سفر کنند. اجرای چنین الگویی در تهران نیز میتواند بخش قابلتوجهی از سفرهای خودرویی را کاهش دهد. اتصال خطوط ریلی شهرهایی مانند کرج، پرند، هشتگرد، ورامین، پیشوا و دیگر مناطق حومهای به شبکه متروی تهران، ضمن تسهیل رفتوآمد میلیونها شهروند، موجب کاهش مصرف بنزین و گازوئیل، صرفهجویی در منابع ملی، کاهش آلودگی هوا و کم شدن فشار بر جادهها و معابر شهری خواهد شد. دراینمیان، توسعه زیرساختهای هوشمند و دیجیتال برای مدیریت یکپارچه ناوگان نیز نقش مکمل مهمی خواهد داشت. ازسویدیگر، زمان مردم سرمایهای ارزشمند و غیرقابلبازگشت است. کاهش ساعتها انتظار در ترافیک، افزایش بهرهوری نیروی کار، بهبود کیفیت زندگی و کاهش خستگی و فشارهای روانی شهروندان از دیگر دستاوردهای اینطرح خواهد بود. البته تحقق این هدف نیازمند برنامهریزی ملی، تأمیناعتبار، هماهنگی میان وزارت راهوشهرسازی، وزارت کشور، شهرداری تهران و شرکت راهآهن جمهوری اسلامی ایران است. همچنین ایجاد ایستگاههای تبادلی مناسب، هماهنگی زمان حرکت قطارها، یکپارچهسازی بلیت و افزایش ظرفیت ناوگان ریلی باید در اولویت قرار گیرد. امروز زمان آن رسیده است که اتصال شبکه ریلی حومهای به متروی تهران از یک پیشنهاد کارشناسی به یک اولویت اجرایی و ملی تبدیل شود. ایناقدام نهتنها سرمایهگذاری در حملونقل عمومی، بلکه سرمایهگذاری در اقتصاد کشور، سلامت مردم، حفظ محیطزیست و آینده نسلهای بعدی است. امید است مسئولان محترم با نگاه ملی و آیندهنگر، این مطالبه مهم و مردمی را جدی گرفته و برای تحقق آن گامهای عملی و مؤثر بردارند.