گفت و گو با ستاره‌ای جوان در سپهر بسکتبال گرگان
وحید حاج‌سعیدی
گرگان را باید یکی از مهم‌ترین خاستگاه‌های بسکتبال ایران دانست؛ شهری که نامش با توپ و تور، شور تماشاگران و ریشه‌دار بودن این ورزش در زندگی نسل‌های مختلف گره خورده است. در این‌خطه، بسکتبال تنها یک رشته ورزشی نیست، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی شهر است. در میان این شور و اشتیاق، توجه به نوجوانان مستعدی که با پشتکار مسیر پیشرفت را طی می‌کنند، آینده این ورزش را تضمین می‌کند. «آیت فتاح»، بسکتبالیست ۱۶ ساله گرگانی، یکی از همین استعدادهای برآمده از رده‌های پایه است. او که از ۱۰ سالگی فعالیت خود را آغاز کرده، تاکنون عناوین قهرمانی متعددی در استان کسب کرده و رؤیای رسیدن به سطح اول بسکتبال را در سر دارد. او در کنار ورزش، دانش‌آموز پایه یازدهم رشته معماری است و نقش خانواده و مربیان را در موفقیت‌های خود کلیدی می‌داند. در ادامه، گفت‌وگوی ما را با این پدیده جوان بسکتبال گرگان می‌خوانید:
فعالیت ورزشی خود را از چه زمانی و در کدام باشگاه آغاز کردید؟
من از ۱۰سالگی وارد دنیای بسکتبال شدم و کارم را به‌صورت جدی در باشگاه «پارسیان گرگان» کلید زدم. از کودکی به ورزش علاقه داشتم، اما تماشای بازی‌های تیم شهرداری گرگان، فضای پرشور سالن‌ها و رقابت جذاب این رشته باعث شد بسکتبال را به‌عنوان مسیر اصلی زندگی‌ام انتخاب کنم.
اولین مربی شما چه کسی بود و چه کسانی دراین‌مسیر راهنمای شما بودند؟
آقای «هادی دهقان» نخستین مربی من بود و نقش بسیار مهمی در شکل‌گیری پایه‌های ورزشی‌ام داشت. درادامه نیز با آقای «مهدی دهقان» و سایر مربیان عزیز در مسابقات همکاری داشتم. باور دارم یک مربی خوب فراتر از مهارت‌های فنی، به بازیکن انگیزه، انضباط و اعتمادبه‌نفس می‌بخشد.
تاکنون چه مقام‌ها و افتخاراتی کسب کرده‌اید؟
خوشبختانه در رده نونهالان، دوسال متوالی قهرمان استان شدیم. این‌روند در رده نوجوانان و جوانان هم تکرار شد و در هر دو رده نیز طی دوسال عنوان قهرمانی استان را به‌دست آوردیم. همچنین در مسابقات کشوری بسکتبال سه‌نفره (۳×۳) به‌همراه تیم حضور داشتیم و موفق شدیم تا جمع هشت تیم برتر کشور صعود کنیم؛ تجربه‌ای که انگیزه‌ام را برای ادامه راه چند برابر کرد.
چه ویژگی‌هایی باعث شد بسکتبال را به‌عنوان رشته تخصصی خود انتخاب کنید؟
بسکتبال رشته‌ای پرانرژی و پویاست که با روحیه من سازگاری کامل دارد. این ورزش علاوه‌بر آمادگی جسمانی بالا، به تمرکز، تصمیم‌گیری در کسری از ثانیه، کار گروهی و مسئولیت‌پذیری نیاز دارد و همین چالش‌های جذاب، مرا به‌خود جذب کرد.
جایگاه بسکتبال را در گرگان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
گرگان بی‌شک مهد بسکتبال ایران است. مردم این‌شهر با این ورزش نفس می‌کشند و حضور پرشور هواداران تیم شهرداری، گواه این ریشه‌دار بودن است. ظرفیت پرورش استعداد در گرگان فوق‌العاده بالاست و اگر بیشتر دیده شود، حرفهای زیادی برای گفتن خواهیم داشت.
الگوی ورزشی شما در داخل و خارج از کشور چه کسانی هستند؟
در بسکتبال ایران، «صمد نیکخواه‌بهرامی» الگوی بزرگ من است؛ چراکه هوش بالا و استمرار بی‌نظیری دارد. در سطح جهانی نیز سبک بازی و توانایی‌های «کوین دورانت» را بسیار دوست دارم و از تلاش مداوم او الهام می‌گیرم.
بزرگ‌ترین آرزوی ورزشی‌تان چیست؟
هدف نهایی من رسیدن به بالاترین سطوح حرفهای، حضور در مسابقات معتبر بین‌المللی و حتی «یورولیگ» است. می‌دانم مسیر دشواری در پیش دارم، اما با تمرین مستمر، پشتکار و حمایت خانواده و مربیانم برای رسیدن به این رؤیا می‌جنگم.
انتظار شما از مسئولان ورزشی چیست؟
از مدیران و مسئولان انتظار دارم نگاه حمایتی ویژه‌ای به ورزشکاران نوجوان داشته باشند. بسیاری از استعدادها به‌دلیل کمبود امکانات، دغدغه‌های مالی یا نداشتن بستر مناسب برای مسابقات، متوقف می‌شوند. فراهم‌کردن زیرساخت‌ها، کمک می‌کند تا جوانان با خیال آسوده‌تری برای شهر و کشور افتخارآفرینی کنند.
در پایان، دوست دارید از چه کسانی تشکر کنید؟
ابتدا از پدر و مادر عزیزم که همیشه پشتیبان و مایه دلگرمی من بوده‌اند و از برادر گرامی‌ام صمیمانه تشکر می‌کنم. همچنین قدردان زحمات مربیان ارزنده‌ام، آقایان هادی دهقان و مهدی دهقان و تمامی کسانی هستم که دراین‌مسیر یاری‌ام کردند. خدا را شاکرم و امیدوارم روزی بتوانم جوابگوی محبت همگی باشم.