اگر عامل کشتار لاس‌ وگاس مسلمان بود

"در سال‌های اخیر کشتارهای دسته‌جمعی در آمریکا به شکلی پایدار هم به لحاظ تعداد و هم به لحاظ ابعاد افزایش پیدا کرده است و ما شاهد بودیم که در سلسله این کشتارها اعم از کشتارهای اورورا، نیوتاون، اورلاندو و... هر حمله جدید بزرگ‌تر و چشم‌گیرتر بوده است اما حمله اخیر در لاس‌وگاس ابعادی بسیار بزرگ‌تر و متفاوت‌تر از قبل حتی به لحاظ استانداردهای خشونت‌های مسلحانه در آمریکا داشت. بااین‌حال بعد از هر یک از این کشتارها هیچ کاری برای متوقف کردن آنها انجام نشده و این بار نیز نخواهد شد". به‌گزارش ایسنا، روزنامه دیلی میل نوشته است: به‌رغم رخ‌‌دادن تمامی این کشتارهای دسته‌جمعی که علت اصلی آنها آزادی خرید‌و‌فروش سلاح است، مطلقا هیچ کاری و حتی کوچک‌ترین تغییری در قوانین فدرال آمریکا برای متوقف‌کردن آنها صورت نگرفته است. اکنون نیز همین روند ادامه خواهد داشت. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در واکنش به کشتار لاس ‌وگاس تلاش کرد تا با جدی‌ترین و حزن‌انگیزترین کلمات از خدا سخن بگوید اما او هیچ صحبتی درباره کنترل و محدودیت خرید‌و‌فروش سلاح مطرح نکرد! درحقیقت چطور ممکن است که او بتواند این صحبت را مطرح کند؟ انجمن ملی اسلحه آمریکا به‌عنوان یک سازمان بدطینت که به‌طرزی وحشتناک و مرگ‌بار قانونگذاران آمریکایی را در تسلط خود دارد هنگامی که در کمپین انتخابات ریاست‌جمهوری از دونالد ترامپ حمایت کرد همان‌زمان توانست سکوت ترامپ را برای خود بخرد. ترامپ تا پیش از این تلاش داشت تا با معقولیت کافی درباره اسلحه در آمریکا صحبت کند و با خریدو‌فروش سلاح‌های مرگ‌بار و دارای خشاب‌های بزرگ مخالفت می‌کرد اما زمانی که فهمید انجمن ملی اسلحه آمریکا می‌تواند او را در انتخابات پیروز کند به‌طرزی شرم‌آور موضعش را تغییر داده و تبدیل به کاندیدای حامی اسلحه شد. او بعد از آنکه در انتخابات پیروز شد در کنفرانس انجمن ملی اسلحه آمریکا گفت: شما اکنون یک دوست و حامی واقعی در کاخ سفید دارید و حملات هشت‌ساله به آزادی‌های شما برمبنای اصلاحیه دوم قانون اساسی اکنون به پایانی خفت‌بار رسیده است. دیگر آژانس‌های فدرال مالکان اسلحه "مطیع قانون" را تحت تعقیب قرار نخواهند داد. بااین‌حال در کشتار لاس‌ وگاس یک شهروند "مطیع قانون" دست داشت که هیچ سابقه کیفری نداشته است. او یک فرد معمولی پا به سن گذاشته بوده که عاشق شکار و قماربازی بود؛ البته او تفنگ‌ها را هم خیلی دوست داشت و تفنگ‌های خیلی زیادی داشته است. بااین‌حال چنین چیزی در آمریکا ابدا مشکلی ندارد! شما می‌توانید بی‌تردید هرچقدر که اسلحه دلتان خواست، داشته باشید چون در قانون اساسی نوشته شده است، پس این "حق" این شهروند بوده که سلاح داشته باشد! اما یک روز دل‌انگیز "استفان پداک" که مالک اسلحه مطیع قانون و معمولی مثل بقیه بود، یک دفعه دیوانه شد! مسلما شما زمانی که کاملا دیوانه شده باشید تصمیم می‌گیرید که با مسلسل به روی 22هزارنفر آتش بگشایید. بنابراین در اینجا "یک آدم خوب صاحب سلاح" یک دفعه تبدیل شد به یک "آدم بد صاحب سلاح"! درست به‌همین سادگی! اما سوال این است که چرا؟ ادعاهای بی‌اساس و منزجرکننده داعش درباره اینکه او یکی از سربازان این گروه تروریستی بوده را فراموش کنید البته که او هیچ ربطی به داعش نداشته و اف‌بی‌آی هم سریعا چنین چیزی را تائید کرد. او فقط یک سفیدپوست آمریکایی دیوانه بوده که یک روز صبح از خواب بیدار شد و خیلی زیاد دلش خواست که به همه شلیک کند! حتی برادر خود او هم هیچ توضیحی برای این اتفاق نداشت. اریک پداک، برادر او تنها توانست بگوید "من حتی نمی‌توانم هیچ دلیلی برای آن پیدا کنم" و سرش را به نشانه بهت تکان داد البته یک حدس می‌توان دراین‌باره زد و آن این است که استفان پداک می‌خواسته تبدیل به یک چهره مشهور شود، چون داشت پیر می‌شد و حوصله‌اش سر رفته بود و دوست داشت که به یک‌باره اسم و چهره‌اش در سطح جهانی مشهور شود! بنابراین یک اتاق در هتل اجاره کرد و آن را با 22اسلحه پر کرده و با برنامه‌ریزی زمانی منتظر ماند که هزاران زن، مرد و کودک بی‌گناه در مقابل هتل او جمع شوند. بعد از آن اسلحه خود را نشانه گرفته و سریع و دیوانه‌وار شروع به شلیک کرد. ویدئوهای وحشتناک این اتفاق در شبکه‌های اجتماعی به آدم حس بازی Call of Duty را می‌دهد. با‌این‌حال در کشورهای دیگر نیز افراد دیوانه‌ای مثل پداک پیدا می‌شوند اما آنها نمی‌توانند به آسانی او برای اجرای نقشه‌های‌شان سلاح به‌دست آورند. در آمریکا خریدن یک سلاح به آسانی خریدن یک سگ خانگی است و حتی در برخی ایالت‌ها از این هم آسان‌تر است. ایالت نوادا یکی از آسان‌ترین مکان‌ها برای خرید و استفاده از سلاح است. در این ایالت حمل یک مسلسل قانونی است و هیچ محدودیتی برای ظرفیت خشاب‌ها وجود ندارد. نیاز به هیچ‌گونه مجوزی برای خرید آن نیست و هیچ دوره انتظاری نیز برای خرید سلاح الزام نبوده و فروش شخصی سلاح نیز هیچ مشکلی ندارد. پداک احتیاج نداشت که برای ساختن انبار سلاحش تلاش سختی کند؛ جایی که او زندگی می‌کرد هرکس می‌توانست این کار را انجام دهد. همین الان نیز در آمریکا افراد دیگری وجود دارند که شاید برای حملات مشابهی برنامه‌ریزی می‌کنند و حتی بخواهند در این راه از پداک نیز پیشی بگیرند و دست به حملاتی بزرگ‌تر بزنند و شهرت او را نیز کنار بزنند اما بازهم هیچ کاری برای متوقف کردن آنها انجام نخواهد شد. باراک اوباما، رئیس‌جمهور سابق آمریکا خیلی سریع وحشت خود را از این کشتار اعلام کرد اما زمانی که رئیس‌جمهور بود برای محدود کردن مالکیت سلاح چه کاری انجام داد؟ هیچ‌چیز!‍ این همان باراک اوبامایی است که زمانی که رئیس‌جمهور بود برای قربانیان کشتارها گریه کرد و آنها را در آغوش گرفت و سخنرانی‌های خیلی احساسی درباره آنها ایراد کرد و دائما می‌گفت که می‌خواهد کاری برای محدود کردن مالکیت سلاح انجام دهد اما او عملا هیچ کاری انجام نداد. او فقط مانع تراشی‌های خصمانه کنگره را مقصر این وضعیت می‌دانست اما حقیقت این است که محدود کردن سلاح برای او هرگز اولویتی پیدا نکرد. برای ترامپ هم این موضوع صادق خواهد بود. کاخ سفید بعد از کشتار لاس‌وگاس سریعا برگشت و گفت: هنوز برای صحبت درباره محدود کردن اسلحه در آمریکا خیلی زود است! این چیزی است که انجمن ملی اسلحه آمریکا و حامیانش همواره بعد از این کشتارها می‌گویند به این امید که همه را ساکت کنند اما دقیقا چه زمانی برای صحبت در این باره مناسب است؟ به‌طور میانگین در آمریکا در هر روز 85نفر توسط اسلحه کشته می‌شوند. در مقام مقایسه اما در بریتانیا در هر سال فقط 32نفر توسط اسلحه کشته می‌شوند و در ژاپن شاید دو یا سه نفر باشد.  اما در آمریکا در هر سال 32هزارنفر با اسلحه کشته می‌شوند و 70هزارنفر دیگر زخمی می‌شوند. این رقم خیلی بیشتر از مجموع تلفات ناشی از اسلحه در 20 کشور ثروتمند بعد از آمریکا در جهان است. این کشتار بزرگ در لاس‌وگاس باید یک بیدارباش برای آمریکایی‌ باشد که شدیدا نیاز به انجام کاری به‌منظور تغییر این فرهنگ منزجر‌کننده خشونت مسلحانه دارد. با این حال تجربه نشان داده که این بیدارباش دوباره به محاق خواهد رفت، چون وقتی که کشتار دانش‌آموزان کلاس اولی در کلاس درس و مشاهده حفره‌های گلوله‌ای به اندازه یک توپ گلف روی دیوار این کلاس نتواند تغییر ناگهانی و تاثیرگذار در قوانین مربوط به مالکیت سلاح ایجاد کند، اینجا نیز همین اتفاق خواهد افتاد. این واقعیت عملی و وحشتناک در آمریکا وجود دارد که آمریکایی‌ها نسبت به اسلحه و تاثیر وحشتناکش بر جامعه آن بی‌حس شده‌اند. تنها در دوهفته گذشته موارد متعددی وجود داشته که کودکان خردسال با تفنگ‌هایی که والدین بی خیال آنها در جایی رها کرده‌اند کودکان دیگری را کشته‌اند و هیچ کدام از آنها تبدیل به یک خبر جنجالی نشده است. این دیگر عادی شده که در آمریکا هر ساله 500 کودک در اثر اسلحه کشته می‌شوند. اما اگر عامل کشتار لاس‌ وگاس یک مسلمان و افراط‌گر بود ترامپ بی‌درنگ آن را یک حمله تروریستی می‌خواند و از آن برای توجیه ممنوعیت مسافرتی خود استفاده می‌کرد و مسلما این ممنوعیت را گسترده‌تر می‌ساخت و بعد از آن قوانین سختگیرانه جدیدی به بهانه جلوگیری از رخداد دوباره این اتفاق تصویب می‌شد. اما به‌جای آن عامل این حمله فقط یک سفیدپوست آمریکایی سبک مغز بود که به‌دلایلی که ما هرگز نخواهیم فهمید در ذهنش به دنبال قتل بود؛ بنابراین اینجا ترامپ انگشت‌هایش را در گوش‌هایش فرو می‌کند و وانمود می‌کند که هرگز این اتفاق رخ نداده تا کوچک‌ترین نگرانی و ناراحتی برای اربابانش در انجمن ملی اسلحه ایجاد نکند. پداک فقط به این خاطر تا بن دندان مسلح بود چون در آمریکا شهروندان اجازه دارند تا بن دندان مسلح باشند. حقوق افرادی که او کشت و دچار نقص عضو کرد ابدا در مقابل حق او برای مالکیت و شلیک سلاح اهمیت بیشتری نداشته و در درجه دوم اهمیت قرار دارد! در آمریکای مدرن واقعیت بی‌رحم و دشوار این است که شما ممکن است در هرزمانی و در هرجایی مورد اصابت گلوله قرار بگیرید. این یک مشکل تنها منحصر به آمریکاست اما به‌نظر نمی‌رسد در این کشور هیچ اراده‌ای و یا هیچ راهی برای درست کردن این مشکل وجود داشته باشد. چون دونالد ترامپ تلاش کرد برای واکنش در برابر این کشتار به خدا متوسل شود بنابراین من هم این کار را کرده و می‌گویم: جناب رئیس‌جمهور محض رضای خدا چشمانت را به روی این ناهنجاری نفرت انگیز در قلب کشورت باز کن و کاری درباره آن انجام بده.