دخل‌وخرج متوازن نیست

در قدیم می‌گفتند: «چو دخلت نیست خرج آهسته‌تر کن». ضرب‌المثلی که بوی اقتصاد می‌دهد و مردم را دعوت به‌ صرفه‌جویی می‌کرد؛ آن‌هم در روزگارانی که مردم، بسیار ساده‌زیست بودند و از تجملات امروز هیچ خبری نبود. خانواده‌ها درکنار‌هم و اعضای هر خانواده در زیر یک سقف زندگی می‌کردند و رسم بر این بود که عروس و داماد هم در زیر سقف خانوار زندگی می‌کردند. خبری از سالن پذیرایی، اتاق مطالعه، اتاق تی‌وی‌روم، اتاق‌های مستقل و ده‌ها امتیازی که این‌روزها متمولین و سرمایه‌داران به‌اصطلاح براساس آن، زندگی لاکچری می‌کنند، اثری نبود؛ اما امروزه توسعه و تمدن برای بشر یک زندگی ساخته که در آن از صرفه‌جویی خبری نیست و طبعاً یک اقلیت 10‌درصدی برای زیستن لاکچری ناچار هستند آن‌قدر دخل ایجاد کنند تا نیم‌بیت اول این مقاله را زایل کنند که درنتیجه به هر ترفندی متوسل می‌شوند تا هزینه زندگی مدرن خود را مهیا کنند! حتی اگر سهم دیگر اقشار را تصاحب کنند؛ و این امری‌ست که در کشور ما به‌شدت رواج دارد و بازهم من نویسنده مسئولین را عامل عدم توازن خرج‌و‌دخل می‌دانم. ممکن است خواننده عزیز در حالت استفهام، پرسش کند که چگونه مسئولین عامل آن هستند؟ در پاسخ می‌گویم که ایجاد یک طبقه بسیار مرفه 10‌درصدی و در مقابل 90‌درصد طبقه زحمتکشی که باوجود کار و تلاش صددرصدی، سهمی در حد روزمره‌گی یا 10‌درصد دارند، کافی‌ست یک مورد را ملاک قرار دهیم تا قصور دولتی‌های تصمیم‌گیر مشخص شود. در سال‌جاری ظاهراً تورم موجود، آن‌قدر بالاست که بعضی از ارقام مثل میوه تا سه‌برابر سال قبل افزایش قیمت گرفته‌اند یا برنج وارداتی که تا سال قبل هر کیلو 40 تا 50‌هزارتومان بوده است، در سال‌جاری به حدود 170 تا 200‌هزارتومان ترقی قیمت کرده است؛ یعنی یک رشد قیمتی سه تا 4 چهاربرابر برای مصرف برنج که در حقیقت غذای اصلی خانواده است بر مردم تنگدست ما تحمیل شده است که این مردم به‌دنبال حذف گوشت از سبد خانوار و ماهی و مرغ، به‌واسطه گرانی زیاد، ناخواسته سفره را کوچک‌تر کرده‌اند؛ اما برنج و تخم‌مرغ را چه کنند؟ همین دولت فعلی که می‌داند و پیش‌بینی‌ها نرخ تورم و گرانی‌ها را برای بعد از عید نوروز حتی 60‌درصد می‌دانند، به‌چه‌علت افزایش حقوق، کارگر و کارمند را 20‌درصد اعلام می‌کند و متأسفانه نمایندگان همین مردم در مجلس شورای اسلامی، افزایش 20‌درصدی دولت را تائید می‌کنند و از کنار این عدم موازنه به‌سادگی عبور می‌کنند. پس 40‌درصدی را که حقوق‌بگیر پس از عید نوروز با آن مواجه است را چگونه باید مدیریت کند؟ سفره خانوار هم که از میوه، گوشت، مرغ، ماهی، تهی شده است. لابد باید نان را هم کمتر بخورند! شما را به خدا وقتی برای یک اکثریت 80 تا 90‌درصدی، نمی‌خواهید فکر کنید، تکلیف این‌عده با هزینه‌های سرسام‌آور زندگی و عدم درآمد کافی، هزینه‌های بهداشت، آموزش، ازدواج فرزندان و هزینه معیشت به‌طورکلی چه می‌شود و در کنار آن افزایش 30 تا 40‌درصدی اجاره‌خانه را چگونه باید حل کرد؟