جغرافیای تصویر و پازل جنگ!
خیلی از ما وقتی عکس تولد فرزندمان در پارک محله یا نمای زیبای پنجره خانه‌مان را در اینستاگرام منتشر می‌کنیم، فکرش را هم نمی‌کنیم که درحال‌تکمیل یک پازل اطلاعاتی بزرگ هستیم. به‌گزارش هادی سلیمیان (فارس)؛ حتماً داستان تاریخی نبرد نرماندی را شنیده‌اید؛ روزهایی‌که نیروهای متفقین برای یک عملیات بزرگ نظامی به‌شدت نیازمند یک نقشه دقیق از خط ساحلی بودند اما نمی‌خواستند با پرواز هواپیماهای شناسایی، دشمن را حساس کنند. راه‌حل آن‌ها عجیب و خیره‌کننده بود: یک فراخوان عمومی در رادیو که از مردم عادی خواست تصاویر یادگاری و شخصی تعطیلات پیش‌ازجنگ خود در سواحل فرانسه را پست کنند! درنهایت از روی همان تصاویر شاد و صمیمانه که ظاهراً ارزش نظامی نداشتند، دقیق‌ترین نقشه برای تغییر مسیر جنگ جهانی دوم کشیده شد. حالا با خودتان فکر کنید ما ایرانی‌ها روزانه چقدر از این نشانه‌های طلایی را در فضای مجازی رها می‌کنیم. گاهی ما پدرومادرها فقط می‌خواهیم لحظات زیبای بزرگ‌شدن فرزندانمان را با دیگران شریک شویم، اما حقیقت این‌است‌که اینترنت به هیچ‌کس قول مهربانی نداده است و همین داده‌های ساده خانوادگی به‌راحتی در خدمت ابزارها و الگوریتم‌هایی قرار می‌گیرد که نه به آرامش خانه ما اهمیت می‌دهند و نه دلشان برای امنیت وطنی که در آن نفس می‌کشیم می‌سوزد. اینجا قرار نیست دچار یک ترس غیرمنطقی یا توهم توطئه شویم، بلکه با یک واقعیت روشن و مهم امنیتی روبه‌رو هستیم. امروز سیستم‌های پردازشگر دشمن نیازی به جاسوس‌های کلاسیک و میکروفون‌های مخفی ندارند، چراکه خود ما نام مدرسه فرزندمان، ساعت‌های خالی‌ماندن خانه، مسیر هرروزه تا محل کار و نمای کوچه و محله را باکیفیت بالا به‌اشتراک می‌گذاریم. متون دینی ما با ظرافتی بی‌نظیر روی دوراندیشی، حفظ اسرار خانه و لزوم نمایش‌ندادن همه زوایای زندگی به دیگران تأکید کرده‌اند؛ حکمتی اصیل که یادمان می‌اندازد رازداری یک هنر بزرگ است. حالا این آموزه کهن در عصر دیجیتال دوباره زنده شده تا به ما نشان دهد امنیت کل جامعه شبیه زنجیری است که تک‌تک حلقه‌های آن‌را اعضای خانواده‌های آگاه به‌هم وصل کرده‌اند و وقتی ما روی حفظ محیط شخصی خودمان حساس باشیم، سد دفاعی کشور نیز غیرقابل‌نفوذ خواهد ماند. پیش از فشردن دکمه ارسال برای انتشار یک استوری یا عکس، چندثانیه مکث و پس‌زمینه قاب خود را دوباره نگاه کنید. گاهی در حاشیه یک عکس معمولی خانوادگی، پلاک یک کوچه، یک نقطه مهم از شهر، ساختمان‌های خاص یا حتی تابلوهای مسیر رفت‌وآمد شما کاملاً خوانا هستند. کسی نمی‌گوید دوربین‌ها را خاموش کنید و خاطره نسازید؛ با کمی تغییر زاویه دوربین یا تار‌کردن بخش‌های پس‌زمینه، می‌توانید جلوی ارسال دیتای مکان‌محور خود را بگیرید و مرزهای زندگی‌تان را نامرئی نگه دارید. بسیاری‌ازما عادت داریم خوشحالی ناشی از آغاز یک مسافرت جاده‌ای یا حضورداشتن خودمان در یک نقطه تفریحی را به‌صورت زنده در صفحاتمان پوشش دهیم. این رفتار ازلحاظ سایبری به‌معنای ارسال گزارش آنلاین حضوروغیاب برای سارقان خانه یا کسانی است که به‌دنبال تحلیل رفتار شهروندان هستند. یاد بگیریم که اگر خیلی مشتاق ثبت تجربیات سفر هستیم، آن عکس‌ها و گزارش‌ها را بعد از رسیدن به مقصد و تمام‌شدن سفر بارگذاری کنیم.