خط قرمز
کمبود پرستار؛ زنگ خطر کیفیت درمان
رئیس سازمان نظام پرستاری بااشارهبه کمبود شدید نیروی پرستاری در کشور گفت: ایران بهازای هر بیمار، حدود یکسوم میانگین منطقه پرستار دارد و با احتساب استانداردهای ملی نیز تعداد پرستاران موجود حدود نیمی از میزان موردنیاز است. احمد نجاتیان بابیاناینکه کمبود پرستار، یکی از مسائل جدی نظام سلامت کشور است، اظهار کرد: اینموضوع در دورههای مختلف بهطور گسترده مورد بحث قرار گرفته اما آنچه امروز بهوضوح مشاهده میشود، کمبود شدید نیروی پرستاری است. در شرایط فعلی طبق استانداردهای ملی نیز با کمبود قابلتوجهی مواجه هستیم. درواقع، یک پرستار در شرایط فعلی مجبور است بهاندازه دونفر، طبق استاندارد ملی، کار کند. نتیجه اینوضعیت، اضافهکاری اجباری و افزایش تعداد بیمارانی است که هر پرستار باید از آنها مراقبت کند؛ موضوعی که درنهایت بر کیفیت مراقبتهای پرستاری تأثیر میگذارد. بهگزارش برنا؛ وی درپاسخبهاینکه آیا کمبود بهدلیل عدماستقبال از رشته پرستاری است یا پرستاران پس از ورود به اینحرفه آنرا ترک میکنند؟ توضیح داد: ما در حوزه آموزش پرستاری مشکل اساسی نداریم. سالانه حدود ۱۸هزارنفر در رشتههای مختلف پرستاری وارد دانشگاهها میشوند و بههماننسبت نیز دانشآموختگان اینرشتهها وارد بازار کار میشوند. کشور از ظرفیت آموزشی لازم برای تربیت پرستار برخوردار است. مشکل اصلی توزیع نامناسب نیرو است. در برخی نقاط کشور پرستار بیکار داریم اما در برخی مناطق دیگر با کمبود شدید نیرو مواجه هستیم و حتی تعداد پرستاران موردنیاز برای ارائه خدمات نیز تأمین نمیشود. مسئله دیگر، نگهداشت نیرو در نظام سلامت است. حتی زمانیکه پرستاران جذب و استخدام میشوند، ممکن است پس از یکسال کار، بهایننتیجه برسند که حقوق و مزایای دریافتی با حجم کار و سختیهای اینحرفه تناسب ندارد و درنتیجه از سیستم خارج شوند. وی بابیاناینکه شرایط کاری و مسائل معیشت در ماندگاری پرستاران تأثیر مستقیمی دارد، خاطرنشان کرد: وقتی پرستار پس از استخدام با شرایطی مواجه میشود که در برابر سختی کار، دریافتی متناسبی ندارد، طبیعتاً ادامه فعالیت دراینحرفه برای او دشوار شود. برای حل مشکل کمبود پرستار باید علاوهبر افزایش ظرفیت جذب، به شرایطی که موجب ماندگاری یا خروج نیروها میشود نیز توجه کرد.