سخن مدیرمسئول
مالیات مطبوعات و مشکلات جدید
در همه کشورهای جهان، مطبوعات و رسانه‌ها به‌عنوان یاری‌گر مفید و مؤثر دولت‌ها، وظایف خطیری را برعهده دارند؛ در پاره‌ای از کشورهای اروپایی و آمریکا نقش رسانه بسیار پررنگ و اثرگذار است، اما در بسیاری از کشورها وظیفه مطبوعات تنها اطلاع‌رسانی و کمک به سیاست‌های کشور مربوط می‌باشد و در بعضی از کشورهای پیرامون ما، مطبوعات و رسانه به‌عنوان سخنگو و مبلغ، تنها فعالیت و نیات دولت را منعکس می‌کنند و دیگر هیچ. امروز با خودم قرار گذاشتم پیرامون رفتار رسانه‌های کشور عزیزمان بنویسم؛ رسانه‌هایی که بارها و مکرراً حسن نیت و وطن‌پرستی خود را به مسئولین اثبات کرده‌اند و بسیار کم دیده‌شده نشریه‌ای یا پایگاهی، مصالح مردم و کشور را نادیده بگیرد، با نوشته‌های خود زحمت‌آفرین شود و در حکم منتقد صددرصدی، آب به آسیاب بیگانگان بریزد. پس تا اینجا مسلم و یقین است که جامعه رسانه‌ای ما در نوشته‌های خود هرگز نقدی دروغ نگفته و نخواسته است و همیشه مصالح کشور را بر هر مصلحت دیگری ارجح دانسته است. لذا رفتار صمیمانه متقابل بین ارکان دولت و اربابان جراید و بنگاه‌های خبررسانی وجود داشته و ان‌شاءالله همچنان ادامه‌دار خواهد بود؛ بنابراین، درحالی‌که محیط کاری ما با همه دستگاه‌ها صمیمانه بوده و همکاری دوجانبه صرفاً درجهت موفقیت و مناسبات پیش رفته و ما جامعه رسانه‌ای نهایت تشکر را از مسئولین داریم، اما قرار نیست درحالی‌که در اغلب کشورهای جهان مطبوعات نوشتاری، شنیداری و دیداری از امتیازات ویژه‌ای برخوردار هستند و حرفه ما علاوه‌بر اطلاع‌رسانی، به فرهنگ‌سازی نیز می‌پردازد، دراین‌برهه حساس و با هزاران گرفتاری ناشی از تورم و گرانی، مطبوعات به‌سختی نفس بکشند. عشق، علاقه و حتی عادت، جماعت رسانه‌ای را وادار کرده است که در هر موقعیتی و با هر سختی و مشقتی به کار خود ادامه بدهد؛ و لذا بسیاری از روزنامه‌نگاران خانه‌نشین شده‌اند که این‌امر صرفاً به‌جهت گرانی ابزار رسانه، ازجمله حذف بسیاری از نویسندگان برجسته، تعطیلی نشریات و درنتیجه خانه‌نشین شدن این قشر رخ داده است. بااین‌وجود، متأسفانه اداره امور مالیاتی نیز چاقو را برداشته و بر سر اقشار ضعیف رسانه‌ها وارد می‌کند. حداقل انتظار ما از دولت آقای پزشکیان این‌است‌که باتوجه‌به‌اینکه ایشان قبلاً در مجلس و در قوه قانون‌گذاری، یکی از افراد مؤثر در حمایت و تقویت مطبوعات، فرهنگ و رسانه بوده‌اند و حتی در تصویب بودجه کمک به فرهنگ کشور نقش‌آفرین بوده‌اند، اجازه ندهند امور مالیاتی کشور درحالی‌که پس از صدها سال مطبوعات از پرداخت مالیات معاف بوده‌اند، ازاین‌پس رسانه‌ها را با چالش درگیری با اداره مالیات مواجه کند. این اقدامات باعث می‌شود تا مسئولان امور مالیاتی بدانند و بفهمند که رسانه‌ها این‌روزها به تنگی نفس افتاده‌اند و گرفتن آخرین رمق از جماعت عاشق رسانه، تنها به خانه‌نشینی بیشتر فعالان این عرصه منجر خواهد شد. اینک آرزو می‌کنم و می‌گویم: ای‌کاش مالیات‌چی‌ها به‌خود بیایند و دریابند که مطبوعات تاکنون نیز به‌سختی و بااتکابه یارانه دولتی به حیات خود ادامه داده‌اند.