یک‌سوم مدارس کشور ایمن نیست

مهرماه رسید و بیش‌از 16میلیون دانش‌آموز فعالیت خود را آغاز کردند. ‌کار و حرکت اینان تلاش در راه کسب علم و دانش و مبارزه با جهل و بی‌سوادی است؛ امری مقدس که تمام ادیان الهی و به‌ویژه دین مبین اسلام و رسول خدا(ص) جهاد در راه آن‌را واجب شمرده است و تلاش دراین‌راه را "از گهواره تا گور" توصیه کرده‌اند. این قشر 16میلیونی که آینده‌سازان کشور هستند، باید ازنظر آسیب‌های جامعه سوءرفتارها و آموزش بهترین شیوه‌های آموزشی از هرنظر زیر پوشش مناسب قرار گیرند؛ اما مهم‌ترین و اصلی‌ترین عامل نیل به این اهداف مقدس و لازم، داشتن سلامتی است و زمانی که سلامتی برقرار باشد ادامه حیات و کسب علوم، در سایه سلامتی امکان‌پذیر است. به‌هرروی برطبق آمارهای غیررسمی ‌ارائه‌شده بیش‌از یک‌سوم مدارس ما ازنظر ایمنی مشکل دارند؛ یعنی بیش‌از پنج‌میلیون دانش‌آموز هرآن در خطر قرار دارند و این موضوعی‌ست که نمی‌توان از کنار آن بی‌تفاوت گذشت. اگر در سال‌‌های گذشته و حوادثی که در مدارس ما به‌وقوع پیوست را به‌یاد بیاوریم، ایمن‌سازی مدارس مهم‌ترین مسئله کشوری به‌حساب می‌آید. ‌وقتی چندتن از دانش‌آموزان ما پنج‌سال قبل به‌واسطه آتش‌گرفتن بخاری نفتی مدرسه شین‌آباد به‌کام مرگ رفتند و بسان شکوفه‌های بهاری گرفتار باد و طوفان پائیز شدند و جان‌به‌جان‌آفرین تسلیم کردند، موجی از غم و غصه جامعه دانش‌آموزی کشور را دربرگرفت، یا در گوشه‌وکنار کشور مدارسی که به‌واسطه بارش برف یا باران، سقف آن فروریخت و تعدادی از غنچه‌های کشور مجروح شدند، عاملی نشد که دولت و مسئولان آموزشی بپذیرند که حفظ جان دانش‌آموزان برعهده اولیای مدارس و درنهایت برعهده دولت است. وقتی مسئولان آموزشی برای بازسازی و تعمیرات مدارس اعلام داشته‌اند که نیاز به 12هزارمیلیاردتومان است تا مدارس ایمن شوند، این رقمی‌‌ست که هرگز به وزارت آموزش و پرورش ازسوی سازمان برنامه و بودجه تعلق نخواهد گرفت ‌و این عدم تعلق بودجه، نه از ناچیز شمردن آموزش است؛ بلکه به‌علت مشکلات شدید مالی و کمبود بودجه کلی کشور است که تحمیل‌شده ازسوی استکبار جهانی به کشور و مردم ما، آن هم به‌نام تحریم ‌که فقط می‌توان گفت زورمداران جهانی در بسیاری از تصمیمات‌شان صرفا ازمنظر غرض‌ورزی و مسائل سیاسی دست به تحریم کشور ما یا سایر کشورها می‌زنند و متاسفانه سازمان‌های جهانی و بشری همچون سازمان ملل متحد و شورای امنیت غالبا در تصمیم‌گیری‌ها و با اختیارات غیرحقیقی و زورگویانه، داشتن حق وتو کشوها را مورد آزار قرار می‌دهند؛ اما آنچه که به کشور ما و آموزش و ایمن‌‌سازی مکان‌های آموزشی ارتباط دارد؛ ولی به‌علت کمی‌ بودجه قادر به انجام آن نیستیم باید آرزو کنیم که هرچه زودتر مفسدان اقتصادی و کسانی که از بودجه این ملت ارتزاق کرده‌اند و به ناحق مبالغ هنگفتی را اختلاس کرده‌اند به‌دست عدالت سپرده شوند و اموال به‌غارت‌برده ملت را به خزانه برگردانند. اگر به‌یاد بیاوریم که یکی‌از مفسدان اجتماعی به‌ظاهر برای حیف‌ومیل 12هزارمیلیاردتومان در مرحله اتهام است و هنوز این اتهام در محاکم قضایی به اثبات نرسیده، دقیقا به‌اندازه نیاز بازسای یک‌سوم مدارس است ‌که می‌توان گفت اگر این‌اتهام ثابت شود، ‌فردی به‌تنهایی پنج‌میلیون دانش‌آموز را در خطر مرگ قرار داده است؛ ‌چراکه این مبلغ یک‌سوم مدارس ما را می‌تواند بازسازی و تعمیر کند.