آیا قهر و آشتی «نمک» زندگی است؟
دو واژه تلخ و شیرینی که همه زوجین درطول زندگی مشترک خود تجربه کردهاند که گاهی دعوا و بحث میان آنها با آشتی ختم شده و گاهی دیگر منجر به قهری طولانیمدت میشود که در برخی از زندگیها تا جایی پیش میرود که نتیجه آن طلاق است. برخیازافراد براینباور هستند که اگر قهر و آشتی با شکستن حرمتها همراه نباشد و ارتباط زوجین حفظ شود، نمک هر زندگیست و دراینمیان، نباید رشته آنرا اینقدر کشید که موضوعات ساده، پیچیده و جدی شوند. بسیاری از زوجینی که با یکدیگر بحث و دعوا میکنند، بهدلیل فشار حاکم بر آن شرایط، ممکن است که عصبانی شوند و حرفهایی که بعضاً توهینآمیز هم هستند، میان آنها ردوبدل شود و همینموضوع باعث شود که اگر پس از فروکشی عصبانیت بخواهند با یکدیگر آشتی کنند و باب فراموشی تمام اختلافهای میان آنها باز شود، بهدلیل حرمتشکنی از اینکار اجتناب کنند. بههمیندلیل، اغلب روانشناسان براینعقیده هستند که افراد باید هنگام عصبانیت، خود را کنترل و آرامش خود را حفظ کنند تا پس از اتمام بحث و دعوا بتوانند با عذرخواهی و دلجویی، روابط سالم زندگی مشترک خود را حفظ کنند. بهگزارش باشگاه خبرنگاران جوان؛ وقتی زوجین از دست یکدیگر عصبانی هستند، دو راهکار پیشروی آنهاست: یکی آنکه موضوع را مستقیم با فرد مقابل خود درمیان بگذارند و مسئله را بهخوبی حلوفصل کنند؛ یا فرد مقابل خود را ببخشند و بهطورکلی، مسئله را فراموش کنند. ایندرحالیستکه برخی از زوجین، این دو کار را انجام نمیدهند و بالعکس، در ذهن خود مسئله را باز میکنند و صدبار به واکاوی آن میپردازند و حتی دراینمیان، با طرف مقابل خود دعوا میکنند که نتیجه و پیامدهای منفی بههمراه دارد؛ بهطوریکه یا خشم و کدورت و ناراحتی، تمام وجود فرد را فرامیگیرد و خشم خود را بهنوعی روی طرف مقابل خالی میکند یا اینکه این کدورت و ناراحتی در دل فرد باقی میماند و در بلندمدت به یک کینه ازطرف مقابل تبدیل میشود و سپس خود را بهشکل افسردگی نشان میدهد. بسیاری از زوجین، دعوا و بحث را نقطه پایان خوشبختی زندگی خود میدانند و اغلب بهدلیل چنین تفکری اختلافنظرشان را در دل خود نگه میدارند و تلاش میکنند با سکوتکردن جلوی بحث را بگیرند؛ اما باید توجه کنند که ترس، نشانه خوشبختی نیست و یک زوج خوشبخت میتوانند اختلافشان را بهراحتی با یکدیگر درمیان بگذارند و برای موضوعاتی که ارزش حیاتی برایشان دارد، گفتوگو کرده و معقولانه و در کمال آرامش به نتیجه مطلوب دست پیدا کنند. همیشه اینطور نیست که یک زوج ایدئال روی یک خط صاف پر از لبخند زندگی کنند؛ چراکه زندگی مشترک همیشه با موانع و اختلافنظرهایی همراه است و همینموضوعها باعث دلخوری و رنجش خاطر از یکدیگر میشود؛ اما نکته مهم اینکه زوج ایدئال و خوشبخت همیشه هوشمندانه از عهده غلبه بر چنین اختلافنظرها و مشکلاتی برمیآیند و بهجای دلخوریهای بیمورد، از این بحثها و اختلافنظرها درس میگیرند. راحیل شمسایی؛ روانشناس بالینی دررابطهبا موضوع قهر زوجین اظهار کرد: «هرزمانیکه زوجین خواستند با یکدیگر قهر کنند، باید بر برخی نکات مهم اهتمام ویژه داشته باشند و باید قوانین قهر را رعایت کنند؛ یکیازاینموارد ایناستکه حق ندارند به خانواده یکدیگر توهین کنند؛ چراکه این، مسئله زناشوییست و هیچ ارتباطی با خانوادههای دو طرف ندارد و ازطرفی، آنها نباید مسائل و مشکلات قدیمی را دوباره مطرح کنند؛ چراکه گذشتهها گذشته و اینکار باعث یادآوری خاطرات تلخ میشود؛ بنابراین، زوجین باید توجه کنند وقتی مشکلات و دعوایی دارند، صرفاً درخصوص همان موضوع صحبت کنند و به برطرفشدن آن بپردازند». وی بیان کرد: «اغلب اتفاق میافتد که زن و شوهر پس از دعوا با یکدیگر، از غذاپختن و خوردن ممانعت میکنند؛ اما آنها باید حتماً توجه کنند که درچنینشرایطی، تمام اعضای خانواده باید بهصورت عادی برای انجام اینکار حاضر شوند و علاوهبراین، فراموش نکنند که اختلافنظرها هیچگونه ارتباطی با سلام و خداحافظی ندارد و حتماً باید اینکار را نیز در دستورکار خود قرار دهند». این روانشناس بالینی تصریح کرد: «زن و شوهر نباید اشتباه طرف مقابل خود را تعمیم دهند و باید از عبارتهایی، چون تو همیشه اینطور هستی! بپرهیزند؛ چون اینکار به دامنزدن دعوا کمک میکند و هردوطرف باید به یکدیگر فرصت دهند که هریکازآنها حداقل پنجدقیقه درخصوص دیدگاهشان صحبت کرده و حرف دل خود را بزنند و فرد مقابل هم بههمیننسبت، برای پاسخگویی زمان دارد که در فضایی کاملاً آرام و بدون تنش به تبادل عقاید و دیدگاه خود بپردازند». وی گفت: «زوجین و تمام افراد باید یاد بگیرند آنچه انتخاب و موردنظر آنهاست، لزوماً مورد انتخاب و علاقه دیگران نیست که اگر به اینموضوع توجه شود، دنیای شاد و خوشایندتری شکل میگیرد». وی افزود: «تئوری انتخاب به من میآموزد که دنیای مطلوب من، اساس و شالوده زندگی من است و نه اساس و شالوده زندگی دیگران!»