گزارش
خشم جمعی برای جوانمرگی در هالیوود!
تعدادی از چهرههای زنیکه از دوره کودکی بازیگر بودند، دراعتراضبه مرگ چند بازیگر جوان به هالیوود اعتراض کردند و نارسا بودن سیستم را موجب جوانمرگی آنها دانستند. بهگزارش مهر (بهنقلاز هالیوود ریپورتر)؛ آنا پاکوین و ملیسا گیلبرت پس از مرگ هایدن پنیتیر خواستار محافظت از کودکان بازیگر شدند و از سکوت جمعی در برابر مرگ وی ابراز تعجب کردند. پنیتیر که از سن پایین با ایفای نقش در فیلمهای «یک زندگی برای زیستن» و «تایتانها را بهیاد داشته باش» و دیگر فیلمها، کار در هالیوود را آغاز کرد، در ۳۶سالگی درگذشت. آنا پاکوین، کریستی کارلسون رومانو و ملیسا گیلبرت پس از فوت هایدن پنیتیر و دو بازیگر جوان دیگر میشل تراختنبرگ و دیوی چیس، از هالیوود میخواهند که از کودکان بازیگر محافظت کند.
درگذشت پنیتیر در ۳۶سالگی، موجب شد سه بازیگر زن که خود از بچگی بازیگر بودند، نگرانی خود را علنی کنند. پیش از پنیتیر، دو چهره دیگر که از کودکی بازیگر بودند، یعنی تراختنبرگ در فوریه ۲۰۲۵ در ۳۹سالگی و چیس ماه ژوئیه در ۳۵سالگی از دنیا رفتند. پاکوین در اینستاگرام نوشت: تصادفی نیست که بسیاری از کودکانی که بازیگر بودند، بهویژه زنان، در بزرگسالی زندگیهای عمیقاً غمانگیز و پایانهای نابهنگامی دارند. آنطورکه تصور میشود و برمبنای «سیستمهایی» که روی کاغذ عالی بهنظر میرسند، از ما محافظت نشده است. این بازیگر در ۱۱سالگی با اولین حضورش در سینما در فیلم «پیانو» در سال ۱۹۹۳ بهشهرت رسید و با همین فیلم جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را بهدست آورد. پاکوین درادامه نوشت: روحتان شاد اچپی، امتی، دیسی و خیلیهای دیگر. این یک باشگاه کوچک عجیبوغریب است که ما به آن تعلق داریم و شما شایسته حمایت هستید، مهم نیست که صنعت ما چه احساسی به ما میدهد ... بیایید هوای هم را داشته باشیم. پاکوین که بازیگر سریال «خون حقیقی» است، در پستی جداگانه اضافه کرد: یک نکته دیگر؛ من بهعنوان یک بزرگسال، افتخار کار در تولیداتی را داشتهام که در آنها رفاه و سلامت روان بازیگران جوان با دقت فوقالعادهای مدیریت میشد؛ بهخصوص در فیلمهایی با موضوعهای پرتنش. میتوان بهطور جامع از بچهها در صحنه فیلمبرداری مراقبت کرد و داستانهای پیچیده و گاهی ناراحتکننده را ساخت اما باید اولویت اصلی تولید مراقبت از آنها باشد. اوایل هفته، مجله «آل» یادداشتی از کریستی کارلسون رومانو منتشر کرد. وی که در کودکی در فیلم «همه میگویند دوستت دارم» محصول ۱۹۹۶ حضور داشت و سپس با بازی در فیلم «حتی استیونز» و صداپیشگی کیم پاسیبل، به بازیگر نوجوان دیزنی بدل شد؛ دراینیادداشت ستارهشدن در کودکی را با بیماری مغزی دژنراتیو انسفالوپاتی تروماتیک مزمن (CTE) مقایسه کرد. رومانو در بخشی از مطلب خود نوشت: این بازیگر کودک سابق در دستهای قرار میگیرد که دنیا نمیداند چگونه از آن محافظت کند؛ ما وقتی مردم میخواهند از ما محافظت کنند کودک هستیم، وقتی صنعت میخواهد از ما سود ببرد حرفهای هستیم و درنهایت وقتی علائم هر 2 را نشان میدهیم، سلبریتیهای لوس قلمداد میشویم. وی افزود: شهرت زودهنگام مانند CTE است. نه بهعنوان یک تشخیص. بهعنوان راهی برای تفکر درمورد تأثیر مکرر. اکنون ما برای ورزش جوانان زبان داریم: پروتکلها، کلاه ایمنی، والدینی که نگران ضربهمغزی هستند؛ اما تقریباً برنامهای برای آنچه وقتی استرس داریم، نگران طردشدنیم، فشار بزرگسالان و البته فروپاشی حریم خصوصی، وجود ندارد. هنوز با هنرمندان جوان بهعنوان استثنا رفتار میشود؛ البته استثناهایی خوششانس، بامزه، بااستعداد. استثناهایی که کارشان یکی از سودآورترین ماشینهای داستانسرایی جهان را بهحرکت درمیآورد، درحالیکه نیازهای روانی آنها بهعنوان ناخوشایند یا نامربوط تلقی میشود. لعنت به کار اجتماعی. گیلبرت دیگر بازیگر کودک سابقی بود که در یک پست طولانی پرسید: چرا این سه زن جوان فوقالعاده بااستعداد، پرجنبوجوش و سرزنده از بین رفتهاند؟ گیلبرت که در نهسالگی با بازی در نقش لورا اینگلس در سریال «خانه کوچک در چمنزار» از ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۳ درخشید، نوشت: من شخصاً هایدن را نمیشناختم و فقط مدت کوتاهی با میشی و دیوی کار کردم، اما چون خودم جای آنها بودم میدانم همه ما اعضای یک قبیله هستیم؛ کودکبازیگران زن سابق و وقتی یکی از ما میمیرد، انگار یک جریان الکتریکی از همه ما عبور میکند. وقتی سهنفر از ما اینقدر نزدیکبههم میمیریم، یکجای کار خیلیخیلی اشتباه است. ما داستانهایی از نحوه استفاده، سوءاستفاده، استثمار و سپس دورانداختن کوچکترین عضو صنعت سرگرمی را میدانیم؛ اما بهدلایلی، اینروند روبهوخامت است. وی پرسید: اتحادیه ما در همه اینموارد کجاست؟ خشم جمعی کجاست؟ مقررات کجاست؟ حفاظت از حریم خصوصی کجاست؟ بله؛ اعتیاد یک بیماری واقعی است. اختلال عملکرد خانواده، واقعی است. اختلال استرس پس از سانحه واقعی است. در خیلی از بازیگران، همه اینها وجود دارند اما وقتی ازطریق کودکان بروز میکند، باید با مهربانی، محافظت، احترام و تاحدامکان محدود با آن رفتار شود. پنیتیر کار در هالیوود را از سن پایین آغاز کرد و در چهارسالگی در سریال «یک زندگی برای زیستن» ظاهر شد و بعد در ۱۰سالگی در سریال «تایتانها را بهخاطر بسپار» محصول ۲۰۰۰ و پروژههای دیگر بازی کرد. تراختنبرگ، در کودکی در سریال «ماجراهای پیت و پیت» محصول نیکلودئون و همچنین در فیلمهای «هریت جاسوس» محصول سال ۱۹۹۶ و «بازرس گجت» محصول سال ۱۹۹۹ حضور داشت. چیس بهخاطر صداپیشگی شخصیت لیلو در فیلم «لیلو و استیچ» محصول سال ۲۰۰۲ و همچنین بازی در فیلم ترسناک «حلقه» محصول سال ۲۰۰۲ شهرت داشت.