رختکن
ورزش روی لبه تیغ؛ هوش مصنوعی یا مربی واقعی؟!
این‌روزها بسیاری‌ازافراد برای انجام تمرینات ورزشی به هوش مصنوعی مراجعه می‌کنند؛ موضوعی که می‌تواند همانند تیغی دولبه در ورزش عمل کند! به‌گزارش ایسنا؛ تصور کنید وارد باشگاه می‌شوید، گوشی خود را باز می‌کنید و به‌جای صحبت با مربی، از هوش مصنوعی می‌پرسید: «امروز چه تمرینی انجام دهم؟» چندثانیه بعد، برنامه‌ای شامل حرکات، تعداد ست‌ها، تکرارها و زمان استراحت روی صفحه ظاهر می‌شود و همه‌چیز درابتدا سریع، شخصی‌سازی‌شده و مدرن به‌نظر می‌رسد اما مشکل از جایی شروع می‌شود که تمرین از صفحه گوشی وارد دنیای واقعی می‌شود. به‌گزارش آیسان جباری (ایسنا)؛ وقتی حرکتی اشتباه انتخاب می‌شود هوش مصنوعی ممکن است طبق اطلاعاتی که از فرد دریافت کرده، حرکت مناسبی پیشنهاد کند اما یک حرکت می‌تواند برای دو نفر با شرایط متفاوت، نتیجه کاملاً متفاوتی داشته باشد. ممکن است فرد یک حرکت را ازنظر تئوری بتواند انجام دهد اما درعمل تکنیک کافی برای اجرای آن نداشته باشد یا دارای ناهنجاری اسکلتی باشد که از آن اطلاعی ندارد و انجام یک حرکت نه‌تنها سبب بهبود سلامتی نشود بلکه منجر به آسیب جدی در فرد شود. دراینجا مربی فقط «برنامه‌نویس تمرین» نیست بلکه کسی است که می‌تواند ببیند ورزشکار واقعاً چه حرکاتی را باید انجام دهد. هیچ برنامه تمرینی نمی‌تواند تمام اتفاقات باشگاه را پیش‌بینی کند و هوش مصنوعی ممکن است اعتمادبه‌نفس کاذب ایجاد کند. یکی از خطرهای کمتردیده‌شده این‌است‌که نام «هوش مصنوعی» ممکن است باعث شود کاربر تصور کند برنامه‌ای که دریافت کرده، حتماً علمی و دقیق است اما هوش مصنوعی می‌تواند اطلاعات ناقص، قدیمی یا حتی اشتباه را نیز به‌شکلی بسیار قانع‌کننده ارائه دهد؛ بنابراین دقیق و مطمئن به‌نظر رسیدن یک سیستم، به‌معنای درست‌بودن آن برای فرد نیست. مربی خوب به‌تدریج ورزشکار را مستقل می‌کند یعنی فرد یاد می‌گیرد بدنت را بشناسد، شدت تمرین را درک و تکنیک صحیح را اجرا کند؛ اما اگر ورزشکار برای هر تصمیمی به هوش مصنوعی مراجعه کرد، ممکن است به‌جای یادگیری، به دریافت دستور عادت کند؛ امروز چقدر تمرین کنم؟ چندکیلو وزنه بزنم؟ اگر درد داشتم ادامه دهم؟ چنددقیقه استراحت کنم؟ این وابستگی می‌تواند باعث شود فرد به‌جای شناخت بدن خود، به عددها و توصیه‌های یک سیستم وابسته شود. یک مسئله مهم‌تراینکه اگر اشتباهی رخ دهد، چه‌کسی مسئول است؟ اگر یک برنامه هوش مصنوعی تمرینی نامناسب ارائه کند و فرد آسیب ببیند، مسئولیت دقیقاً برعهده چه‌کسی است؟ با گسترش استفاده از هوش مصنوعی در ورزش، این پرسش‌ها اهمیت بیش‌تری پیدا خواهند کرد، زیرا ورود فن‌آوری به حوزه سلامت و عملکرد انسان، فقط یک مسئله تکنولوژیک نیست، بلکه مسئله‌ای حرفه‌ای و اخلاقی نیز به‌شمار می‌رود. خب؛ آیا باید از هوش مصنوعی در ورزش بترسیم؟ خیر، هوش مصنوعی می‌تواند یکی از مهم‌ترین ابزارهای آینده ورزش باشد. می‌تواند داده‌های هزاران جلسه تمرینی را تحلیل کند، پیشرفت ورزشکار را بهتر نشان دهد و به مربیان برای تصمیم‌گیری کمک کند اما تفاوت بزرگی میان «استفاده از هوش مصنوعی در کنار مربی» و «سپردن کامل تمرین به هوش مصنوعی» وجود دارد. احتمالاً آینده ورزش متعلق به کسی نیست که بین مربی و هوش مصنوعی یکی را انتخاب کند؛ بلکه متعلق به مربی‌ای است که بتواند از هوش مصنوعی بهتر از دیگران استفاده کند. درنهایت، هوش مصنوعی می‌تواند بگوید «چه‌کاری احتمالاً بهتر است انجام شود» اما وقتی شرایط واقعی بدن انسان تغییر می‌کند، هنوز یک انسان متخصص لازم‌است‌که بتواند بپرسد: «آیا الآن واقعاً باید این تمرین را ادامه دهیم؟»