لزوم پرداخت مطالبات گندم‌کاران

باتوجه‌به خشک‌سالی‌های دو دهه‌ی اخیر در کشور، قشر کشاورز بیش از هر صنف دیگری متضرر شده و حتی در تأمین معاش روزمره خود درماندهاست؛ طبقه‌ای که از بدو ظهور اسلام و به‌ویژه با توصیفات و توصیه‌های حضرت محمد(ص) -خاتم پیامبران- در تکریم این قشر مولد، حفظ عزت و کرامت کشاورزان به امری ضروری تبدیل شده است؛ زیرا ازآنجاکه این قشر عهده‌دار تأمین خوراک مردم است و با حداقل درآمد زندگی می‌کند، احترام و دستگیری از آنان ضرورتی انکارناپذیر به‌شمار می‌آید. باوجوداین، از بد حادثه و به‌دلیل بحران کم‌آبی، این زحمتکشان دیگر نمی‌توانند به‌سادگی با دل‌وجان به کار خود ادامه دهند؛ اما این کشاورزان نیز همچون سایر اقشار جامعه توقع دارند وجودشان محترم شمرده شود و ازسوی نهادهای متولی حمایت جدی قرار گیرند. تحقق این خواسته‌ها -ازجمله یارانه‌ی نهاده‌ها، تهیه کود مرغوب، تأمین به‌موقع آب و برق کشاورزی و بیمه محصولات- بخش عمده‌ای از امنیت غذایی و قوت لایموت جامعه را تضمین می‌کند. متأسفانه کمبود امکانات رفاهی و اقتصادی باعث شده است جمعیت این صنف که در روزگاران گذشته به ده‌ها میلیون‌نفر بالغ می‌شد، به‌شدت کاهش یابد و اغلب روستاییان و ساکنان شهرهای کوچک، با ترک دیار و مزارع خود به کلان‌شهرها به‌ویژه تهران مهاجرت کنند؛ درنتیجه، از شمار کشاورزان فعال به نحو بارزی کاسته شده و زنگ خطری جدی برای تولید ملی به صدا درآمده است. دراین‌میان، گروهی از آنان باعنوان «گندم‌کاران»، همچنان با چشم دوختن به آسمان و نیایش در درگاه خداوند بزرگ، به کشت راهبردی گندم ادامه می‌دهند و به امید پایان خشک‌سالی‌ها، به حرفه آبرومند و طاقت‌فرسای خود پایبند مانده‌اند. بااین‌حال، وقتی پای صحبت این قشر می‌نشینیم و از سختی کار و زحمتشان جویا می‌شویم، همواره شاکر خداوندند و خستگی نمی‌شناسند. خوشبختانه طی سه ‌دهه گذشته، دولت‌های مختلف حقوق این طبقه زحمتکش را به‌خوبی پاس داشته‌اند و با ورود به بازار خرید گندم، کار فروش را برای آنان ساده کرده‌اند. دولت با خرید تضمینی گندم و نگهداری آن در سیلنوهای کشور، گندم‌ها را دراختیار کارخانجات آرد قرار می‌دهد؛ به‌طوری‌که طرف حساب کشاورزان خودِ دولت است و بهای عادلانه‌ای در قبال دریافت محصول پرداخت می‌کند؛ اما در یکی، دوسال اخیر، باتوجه‌به مشکلات پیش‌روی دولت که ناشی از اوضاع نامساعد اقتصادی و فشارهای ناعادلانه خارجی‌ست، مطالبات کشاورزان با تأخیر زیادی پرداخت می‌شود که این‌امر چرخ زندگی آنان را متوقف کرده است. امیدواریم دولت محترم با تدابیر ویژه‌تر، هر چه زودتر مطالبات به‌حق این قشر زحمتکش و مولد را پرداخت نماید تا علاوه‌بر جلوگیری از تداوم مهاجرت روستاییان، موجبات رضایت خاطر اهالی کشاورزی و رونق دوباره‌ی مزارع کشور فراهم شود.