تیم‌ملی فوتبال، خانه‌تکانی می‌خواهد

مدت‌هاست که ما در مسابقات داخلی در رشته پرطرفدار فوتبال، مسائلی رخ کرده است که با متانت و جوانمردی مردم کشور ما مغایرت کامل دارد و به‌یقین ادامه بی‌نظمی‌ها، به‌دوراز شأن ورزشکار در زمین‌های فوتبال داخلی‌ست که چهره‌ای بد و به‌دوراز اخلاق توسط پاره‌ای از بازیکنان نه یک‌بار بلکه ده‌ها‌بار، نشان داده است که متأسفانه، اتخاذ تصمیم‌های باری‌به‌هر‌جهت و مصلحت‌اندیشی، مسئولین فوتبال کشور و پاره‌ای از مدیران و مسئولین باشگاه‌ها، رفته‌رفته شاهد اعمال و رفتاری به‌دوراز اخلاق ورزشی هستیم که جایگاه آن قهرمان‌پروری پهلوانانه است که به‌مرور ادامه آن می‌تواند به حیثیت کشورمان حتی در مسابقات برون‌مرزی جهانی، آسیایی آن‌چنان لطمه‌ای بزند که هر ایرانی وطن‌پرست که خواهان ایرانی سرفراز و مزین به افکار پهلوانی‌ست را به‌شدت مکدر و آزرده‌خاطر می‌کند. چون بعضی از ورزشکار‌نماها در‌برابر اعمال و رفتار به‌دوراز شأن انسانی که بروز می‌دهند، به‌لحاظ عدم برخورد با آنان، متأسفانه اصرار در تکرار دارند و باز‌هم در کمال ناباوری علاوه‌بر فدراسیون و مسئولین لیگ برتر در باشگاه آنان نیز کوچک‌ترین برخوردی با آنان نمی‌شود، شاید به‌نوعی توسط مربی و سرپرست و کادر فنی نیز نه‌تنها برخوردی با خاطی و خاطیان نمی‌شود، بلکه دیده شده سرپرست تیم هم خود معرکه‌بیار شده و زمین فوتبال را با میدان گاو‌بازی اشتباه می‌گیرند! این قبیل رفتارهای زشت آن‌قدر تکرار می‌شود که شبکه‌های اجتماعی نیز به آن دامن می‌زنند و اینجاست که این اعمال و رفتار، پاشنه آشیل تیم‌ملی در آینده خواهد شد؛ لذا در وضعیت کنونی، چشم‌های اهالی فوتبال که به‌شدت از رفتارهای بعضی از بازیکنان که متأسفانه سابقه عضویت چندساله در مسابقات بین‌المللی و جهانی دارند، به‌شدت می‌لرزد و می‌ترسد که این قبیل رفتارها در مسابقات جام جهانی فوتبال که کمتر از شش‌ماه به آغاز آن مانده است،‌ سر بزند و آنگاه در صحنه جهانی هم باعث هتک حرمت تیم‌ملی ما شود. به‌هر‌روی احساس می‌شود که یکی، دو‌نفر انگشت‌شمار که در زمین مسابقه، حرکات چاله‌میدانی دارند و رفتارهای زشت و موهن از آنان سر می‌زند را از هم‌اکنون از تیم‌ملی حذف کنند که به‌گفته قدیمی‌ها امروز بهتر از فرداست و تا دیر نشده و پیش از وقوع حادثه باید علاج کرد؛ همان‌طوری‌که منتقدان و مصلحان جامعه را اعتقاد بر این‌است‌که علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد، بدیهی‌ست؛ این قبیل بازیکنان باید بدانند که ادب بزرگ‌ترین سرمایه انسانی‌ست وگرنه هر‌کس فوتبال را بلد شد و بازی کرد و حتی در عضویت تیم‌ملی درآمد و حتی کاپیتان تیم‌ملی شد باید مبادی‌آداب باشد و احترام دیگران را حتی در حین مسابقه باید به‌جای بیاورد و در کلام آخر، به باشگاه‌های محترم ورزش، بخصوص باشگاه‌های خصوصی که مدیران آن عشق به ورزش دارند و چند‌صد‌میلیاردی و حتی چند‌هزار‌میلیاردی، از بودجه شخصی، آن‌هم با طیب خاطر و علاقه‌مندی کامل برای فوتبال هزینه می‌کنند، بر آنان فرض است که محیط باشگاه را از وجود بی‌اخلاقی‌ها پاک کرده و اجازه ندهند به اعتبار خود و باشگاه و شهر ‌لطمه وارد شود. در پایان امیدواریم کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، با شدت و حدت با این بد‌اخلاقی‌ها مبارزه کند.