لزوم جوان‌سازی شورای شهر تهران

شورای اسلامی شهر تهران ازجمله شوراهایی‌ست که اسکلت اولین دوره تاکنون حفظ شده و چندنفری از آنان خیال ندارند، این شورا را ترک کنند و اجازه بدهند که جوانان سکان شهر تهران را در دست بگیرند و اصولاً بسیار نیکو خواهد بود، اگر در شوراهای شهری جوانان هم راه داشته باشند یا به‌نحو دیگر، افراد مسن بالای 80‌سال که از مرز بازنشستگی گذشته‌اند؛ هرچندکه دنیایی از تجربه و اطلاعات را داشته باشند، باید بازنشستگی را بپذیرند و اجازه بدهند، جوانان جای آنان را بگیرند و از یک نکته غافل نشویم که وجود دانشگاه‌های غیردولتی همچون دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه پیام نور، دانشگاه‌های غیرانتفاعی و بخصوص دانشگاه‌های تخصصی که زیر‌نظر وزارتخانه‌ها و نهادهای دولتی و خصوصی اداره می‌شوند، فارغ‌التحصیلان این قبیل دانشگاه‌ها که اتفاقاً همه تخصصی هستند، باید فرصت داشته باشند که از تخصص آنان در مشاغلی که با تحصیلات آنان همخوانی دارد، استفاده شود؛ ازجمله سیل دانشجویانی که در رشته‌های جغرافیای شهری و نظایر آن، به تحصیل اشتغال دارند، در مشاغلی همچون شهرداری‌ها و شوراهای اسلامی شهر انجام‌وظیفه نمایند و تابویی با نام تجربه ‌کم برای حضور در بعضی از مشاغل از بین برود تا جامعه ما را جوانان اداره کنند؛ هرچندکه از تخصص و تجربه افراد باتجربه و سوابق درخشان آنان می‌توان در سمت‌های مشاورتی بهره‌گیری کرد. بدیهی‌ست؛ در سازمانی مثل انرژی اتمی که بیشترین افراد شاغل در این واحد، حداقل باید دارای لیسانس فیزیک باشد، اگر یک پزشک جراح و متخصص را در سمت ریاست این واحد بگمارند، از دو منظر جامعه ضرر می‌کند. در وهله اول یک پزشک متخصص می‌تواند به‌جای نشستن در چنین سازمانی در رشته خود، مؤثرتر واقع شود و حتی می‌تواند روزانه ده‌ها‌نفر را که نیاز به جراحی دارند، زیر عمل برده و از مرگ آنان جلوگیری کند؛ کمااینکه مدت‌های زیادی‌ست که قسمت اعظم کارکنان وزارت ورزش‌وجوانان را ورزشکاران و قهرمانان ورزشی تشکیل می‌دهد که به‌یقین کارایی آنان صدچندان بیش از کارکرد یک غیرورزشی در این وزارتخانه است و برای صدق گفتار باید گفت از وقتی‌که دانشگاه فرهنگیان پای گرفته، اکثر مدیران در آموزش‌وپرورش را فارغ‌التحصیلان این دانشگاه تشکیل داده است. این مثال‌ها را زدم تا به ضرورت جوان‌سازی شورای اسلامی شهر تهران اشاره کنم که کار اصلی اعضای این قوه قانون‌گذاری شهری مسائل مربوط به عمران و شهرسازی‌ست و لذا اگر مقرر شود که اعضای شورای اسلامی حتماً باید فارغ‌التحصیل مهندسی و جغرافیای شهری باشند، نفع چنین افرادی از فردی که ممکن است حتی محبوبیت و مقبولیت اجتماعی داشته باشد، بسیار بیشتر خواهد بود و کارها در این نهاد شکل حقیقی خواهد گرفت، نه اینکه صرفاً جنبه حزبی و نظایر آن داشته باشد تا به‌زودی شاهد حضور جوانان در شوراهای اسلامی شهرها و بخش‌ها باشیم.