اعزام نیرو به عربستان

تا تاریخ به‌یاد دارد ده‌ها و شاید صدها پیمان دفاعی، امنیتی در میان بیش از 174 کشور عضو سازمان ملل متحد بسته شد؛ به‌نحوی‌که با برق و باد برابری می‌کرد و با همان سرعتی که بسته شد، از هم پاشیدند؛ تا‌جایی‌که دوستان دیروزی به دشمنان خونی تبدیل شدند که منطقه خاورمیانه و دنیای اعراب، بیش از هر منطقه‌ای از جهان پیمان اخوت و برادری بستند؛ ولی خیلی زود از هم گسستند که در همین خاور‌میانه عربی از بدو انتخاب دونالد ترامپ به ریاست‌جمهوری آمریکا این رهبر با یک چشم به جهان نگاه می‌کرد و با چشمی دیگر به کشورهای عربی که یک نمونه از پیمان‌ها، انعقاد پیمان ابراهیم بود که میلیون‌ها و شاید میلیاردها بیننده از تلویزیون شاهد بودند که ترامپ در پشت یک میز نشسته و در طرفین او کشورهای امارات متحده عربی و بحرین قرار داشتند و ترامپ بادی در غبغب انداخته بود که پنداری کل جهان هستی از اوست. به‌هر‌روی پس از امارات متحده عربی و بحرین، یکی، دو کشور دیگر هم به‌نوعی تمایل خود را به حضور در پیمان ابراهیم اعلام می‌کردند. این کشورهای عربی که اغلب تاج‌وتخت خود را درگرو حمایت آمریکا و انگلیس می‌دانستند، برای گسترش همکاری با آمریکا، آن‌قدر پیش رفتند که در سفر ترامپ به چند کشور عربی آن‌قدر به‌پای او دلار ریختند و میلیاردها‌میلیارد از بودجه کشور خود را به آمریکا و با بهانه سرمایه‌گذاری تقدیم داشتند. د‌راین‌میان کشور پاکستان حتی قرار‌داد نظامی با عربستان منعقد کرد که در این‌روزها ظاهراً هشت‌هزار نیروی نظامی برای دفاع از عربستان به این‌کشور اعزام کردند؛ اما این بار هم مردم دنیا فهمیدند که قرار‌دادهای بین ابرقدرتان و کشورهای کوچک منطقه خاور‌میانه، هیچ پشتیبانی نداشته و ندارد که نمونه عینی آن پاکستان جرئت نکرد که حمایت آشکار از عربستان کند یا در امارات متحده عربی که فرودگاه بین‌المللی آن توسط پاکستانی‌ها اداره می‌شود و از کارگر ساده تا کارکنان فنی تماماً پاکستانی بودند که حتی زبانی هم پاکستان نتوانست از این‌کشور حمایت کند و لذا امارات متحده عربی ده‌ها هزار کارگر پاکستانی شاغل در امارات را از کشور خارج کرد و به همین نحو، آمریکا در جنگ با جمهوری اسلامی ایران، با صدها ناو و هواپیما، چتر‌باز و تفنگدار دریایی، نتوانست کشور ما را مرعوب کند و کار به جایی رسیده است که پیمان ناتو و کشورهایی اروپایی عضو این پیمان راضی نشدند در کنار آمریکا وارد خلیج‌فارس شوند و از او پشتیبانی کنند. این عدم وفاداری به پیمان‌های جهانی را می‌رساند که پیمان ناتو بزرگ‌ترین پیمان امنیت جهانی دنیای غرب، عملاً بی‌تفاوت نظاره‌گر جنگ آمریکا علیه ایران شد که این مسئله ترامپ را پیش جهانیان سرافکنده کرد که ترامپ از شرم آن، انواع و اقسام توهین و اعتراض را به کشورهای انگلیس، فرانسه، آلمان، ایتالیا رواداشت. از این جریان‌ها جمهوری اسلامی ایران توخالی بودن، این پیمان‌ها با هر نام و با هر کشور، کوچک‌ترین اثری در معادلات جهانی ندارد؛ حتی پاکستان که در نقش میانجی بین آمریکا و ایران در فکر آشتی این دو کشور است، در‌این‌ایام، برای تفاهمی که برای عربستان دارد و متعهد شده است، در مناقشات عربستان در کنار او بایستد و از آن دفاع کند، جرئت هیچ اقدامی در برابر کشور ما نداشت و ندارد.