پیمان ناتو در سراشیبی

پیمان‌های ریزودرشتی که در جهان شکل می‌گیرد و اغلب عمرشان همچون شمع رو به باد در معرض خاموشی‌ست؛ بخصوص با تعویض یا برکناری رهبران کشورها که مزاجشان بسیار دمدمی و با یک مویز و کشمش، سرد و گرم می‌شوند، به‌هیچ‌روی نمی‌توان آن‌را پیمان نامید؛ چراکه کلمه پیمان در فرهنگ ما فارسی‌زبانان تا حد تقدس محترم شمرده می‌شود؛ تاجایی‌که حتی در اشعار ایرانیان یک بیت از شعر «عهد نا‌بستن از آن به که ببندی و نپایی»؛ اما چه می‌شود در صحنه سیاست بین‌المللی پیمان‌ها، بسیار سست و بسان برگ درختان در پائیز، با یک حرکت ملایم باد، فرومی‌افتند؛ حتی این‌روزها، ‌وقتی ابرقدرت جهان یعنی کشور آمریکا و در رأس آن شخصی با نام و نشان ترامپ که درآن‌واحد می‌تواند حرف بزند و سپس آن‌را پس بگیرد و متضاد حرف دقایق قبل خود را بزند، نباید به این‌همه پیمان‌هایی که در جهان بسته می‌شود دل‌ خوش بدارند؛ حتی پیمانی با قدرت ناتو که در آن بیش از 30 کشور عضویت دارند و در معادلات جهانی به‌اصطلاح بسیار قدرتمند پنداشته می‌شود، به‌سادگی آب خوردن می‌تواند از هم بپاشد؛ حتی چون این پیمان در برابر زیاده‌خواهی‌های اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بنا نهاد شده، با یک جمله رهبر این پیمان یعنی ترامپ آمریکایی، پایه‌های مستحکم آن سست می‌شود و می‌رود تا بیفتد، سرنوشت دیگر پیمان‌ها هم شبیه ناتو بوده است. پس می‌توان نتیجه گرفت که پیمان ناتو با آمدن ترامپ و توقعات بیجای او از اعضای این پیمان، رفته‌رفته آن‌قدر ضعیف شده است که درطول یک‌سال اخیر حتی یک جلسه یا نشست هم نداشته‌اند؛ گواینکه ترامپ به‌علت خودبزرگ‌بینی، تعبیرش از این پیمان، امکانات نظامی و پایگاه‌های مهم آمریکا در خاورمیانه و پاره‌ای از کشورهای کوچک و بزرگ اروپایی‌ست که تصور می‌کند حق دارد به‌عنوان کشور برتر این پیمان هر کاری را که صلاح بداند، به‌عمل بیاورد و اعضای آن‌هم حق ندارند از او بازخواست کنند که نمونه عینی خودخواهی‌های ترامپ، حمله به کشور جمهوری اسلامی ایران است و لشکر‌کشی‌های آمریکا در زمین و دریا و هوا و اعزام ناوگان‌های جنگی به خلیج‌فارس و با کمک اسرائیل مداوم، غرش هواپیماهایش در ایران ادامه‌دار شود و چون نتوانست نتیجه خوبی بگیرد و آمریکا قربانی خودخواهی‌های رئیس‌جمهورش شد، دست نیاز به‌سوی کشورهای عضو ناتو دراز کرد. نخست کشور انگلیس اعلام کرد که به‌علت بی‌توجهی آمریکا به اعضای ناتو، نمی‌تواند در این جنگ با آمریکا شریک شود؛ درنتیجه تابوی ترامپ و آمریکا با این اتخاذ تصمیم توسط انگلیس، کاملاً شکسته شد. پس از انگلیس، کشور فرانسه و رهبر آن مکرون نیز، نه به‌عنوان گله، بلکه در لباس بازخواست، لبه تیز حمله را به‌سوی ترامپ نگه داشت و حتی یک موقعیت مشترک به‌اتفاق انگلیس برای حضور در خلیج‌فارس و مین‌روبی را اعلام کرد و حتی آلمان که ده‌ها هزار سرباز آمریکایی در قالب ناتو در آلمان حضور دارند، نیز به جمع مخالفان یورش آمریکا و اسرائیل پیوستند و ترامپ را در بد موقعیتی قرار دادند و لذا به‌نظر می‌رسد که این پیمان بسیارقوی و قدرتمند، به‌مرور ابهت و اعتبار خود را از دست‌ داده است.