اسطوره‌ها را عزیز بداریم و غریب‌نواز نشویم

از بدو خلقت و پس‌ازآن، در تمام نقاط جهان اصلی مهم به‌نام احترام به عیاران، پهلوانان و پیش‌کسوتان رایج بوده و پس ‌از انجام رسمی مسابقات درسی، ورزشی، مذهبی؛ از احترام ویژه‌ای در نزد مردم، برخوردار بودند و به‌خصوص در جامعه ورزش احترام پیشکسوت و بزرگان، امری لازم شمرده شده که معمولاً برای ورزشی‌ها، از کلمه اسطوره و برای مذهبی‌ها کلمه اسوه، به افرادی اطلاق می‌شده و همچنان می‌شوند که وجود آن‌ها مایه افتخار بشریت شده است، به‌یاد می‌آوریم، وقتی‌که در جنگ 8 ساله رژیم بعثی، علیه مردم ما، این رژیم جنایتکار به‌پشتوانه ابرقدرتان شرق و غرب و اروپای زیاد خواه تا حد 15 درصد خاک مقدس ایران را اشغال کردند که دیری نپائید فراخوان علما و مذهبیان، آن‌چنان نهضتی از اقصی‌ترین روستاهای کشور با حضور موفق در جبهه جنگ، درسی در یادماندنی به متجاوزین دادند که در این ره اسوه‌های از مقاومت، پهلوانان اسوه شجاعت شناخته شدند که برای همیشه جهان، در یادها خواهند بود که اجازه نداد یک‌وجب از خاک مقدس ایران، کم بشود، اما این مقدمه را گفتم که به اسطوره‌های ورزش کشور اشاره‌ای داشته باشم، ورزشکاران ما، در میادین ورزشی، چون نخبگان درسی ما تا توانسته‌اند، برای مردم ما افتخارآفرین بوده‌اند، به‌ویژه در زمان‌های تنگدستی و کمک به ناتوانان و نادران، همیشه پیش‌قراول بوده‌اند و بدین‌خاطر بنام اسطوره از آنان به‌نیکی یاد می‌کنند، ازجمله از پوریای ولی با صفات منحصربه‌فرد، یادش در دل‌ها مانده است، پس از او باید از جهان‌پهلوان تختی یاد بکنیم که تمام ایام زندگی از فقرا و مستمندان دستگیری می‌کرد و لذا در مراسم تشییع او که از میدان امام‌حسین آغاز شده بود مردم با پای پیاده تا ابن‌بابویه را پیاده پیمودند تا به مردم ایران بفهمانند که قهرمان و پهلوان همیشه در یادها می‌مانند و این مردم ایران و به‌خصوص تهران بودند که به هنگام زلزله بوئین‌زهرا که تختی در پیش کاروان کمک‌ها در حرکت بود، آن‌قدر پول و هدیه دادند که گریه این پهلوان نامی را همراه آورد، این تفاصیل را عیان کردم تا برسیم، به حضور تیم فوتبال ما، در مسابقات جام‌جهانی 2026 که آن‌قدر با اماواگر و تشتت همراه شد که متأسفانه، شبکه‌های مجازی و حتی چند شبکه ورزشی هم آتش‌بیار معرکه شدند، فوتبالیست‌ها که با بدرقه دلی مردم راهی مکزیک شدند، به هنگام مراجعت، آن‌قدر تصنعی کار کردند که پنداری نایب‌قهرمان این مسابقات شده‌ایم، درحالی‌که 3 مسابقه و 3 باخت که حاصل ترس سه مربی فهیم و باسابقه و باافتخار کشور که در عمر کاری سرمربی گری، افتخاراتش درزمینهٔ قهرمانی زبانزد است، وارد شدند و متأسفانه دریغ‌ازاینکه، یک‌نفر از این کاروان 60 نفره، از بابت عدم نتیجه‌گیری، یک عذرخواهی کوتاه تقدیم میلیون‌ها میلیون‌نفری که در تابستان‌ها و زمستان‌ها، یار و یاور تیم‌های فوتبال بوده‌اند، یک کلمه عذر و پذیرش باخت نکردند که نکردند و برعکس، با کمک شبکه‌های ورزشی، خود را پیروز معرفی کردند، اما از 3 اسطوره ورزش کشور، یعنی علی دایی- مهدی مهدوی کیا و به‌خصوص رسول خادم که به‌حق موردعلاقه مردم هستند نه‌تنها نامی نمی‌برند که برعکس علی دایی اسطوره ورزش که با همت و تلاش در ردیف 3 گل‌زن اول جهان اشتهار دارند، متأسفانه توسط پاره‌ای ورزش نویس و مجری مورد اهانت قرار گرفته‌اند که وای بر ما که اسطوره کشی را می‌بینیم و عکس‌العملی نشان نمی‌دهیم، امیدوارم رئیس صداوسیما که انسانی صادق است، به شبکه ورزشی سروسامان بدهند.