غوغای پرسپولیسِ پوست‌اندازی‌شده

علاقه‌مندان پرشمار تیم فوتبال پرسپولیس، پس از دوسال ناکامی در مسابقات لیگ برتر فوتبال کشور، روز چهارشنبه پرسپولیسِ سال‌های دور را در حالی دیدند که پوست‌اندازی کرده بود و از تماشای آن لذت بردند؛ آن‌هم در مسابقه‌ای که یک‌طرف آن استقلال بود، اما نه استقلال همیشگی و رقیب دیرینه، بلکه استقلال خوزستان؛ تیمی که ازقضا هرگز از پشتوانه مالی استقلال تهران و پرسپولیس برخوردار نبوده است. در این تیم شهرستانی نه از بودجه بانکی خبری ست و نه از حمایت سرمایه‌ای دیگر؛ بااین‌حال، استقلال خوزستان در برابر تیم پرآوازه پرسپولیس، زیر چرخ‌دنده‌های این تیم، به‌سختی از پای درآمد. دروازه این تیم چهار بار فروریخت و تنها یک‌بار توانست دروازه پرسپولیس را باز کند. این همان فوتبال است که می‌تواند هزاران تماشاگر را، با هر قیمت بلیت، به ورزشگاه بکشاند. به‌هرروی، برای این مسابقه فقط شش هزار نفر مجوز ورود به ورزشگاه را دریافت کردند و ده‌ها‌هزار‌نفر مشتاق دیگر، راهی برای تماشای مسابقه نیافتند؛ موضوعی که نقطه‌ضعف فدراسیون فوتبال کشور را نشان می‌دهد. ای‌کاش مسابقات دیگر چهار تیم برتر با تیم‌های تهرانی نیز در ورزشگاه آزادی برگزار می‌شد؛ زیرا فوتبال زنده و پویا با تشویق تماشاگران از روی سکوها جان می‌گیرد. دست‌کم هفته‌ای یک‌بار، علاقه‌مندان به فوتبال با دیدن مسابقات به‌صورت زنده، هفته خود را سپری می‌کنند و با دل‌خوشی، خود را برای هفته بعد و تماشای مسابقات آماده می‌سازند؛ چراکه، خوشبختانه، فوتبال ما کاملاً سالم است و از شرط‌بندی و دیگر ابزارهای قمارگونه در آن خبری نیست. ازاین‌رو حتی خانواده‌ها نیز از این فوتبال استقبال می‌کنند. اما سخن امروز پیرامون تیم پرسپولیس است؛ تیمی که با ترکیبی جوان و پوست‌اندازی‌شده، در دوهفته‌ای که از مسابقات می‌گذرد، به‌گونه‌ای بازی کرده است که جای خالی چهره‌های گذشته و بازیکنان وفاداری همچون عالیشاه، رفیعی، سرلک، احمدزاده و دیگر یارانی که ده‌ها سال با پرسپولیس زندگی کرده بودند، کمتر احساس شود. پرسپولیس این‌بار با مربی‌ای جوان‌تر که خود از جنس پرسپولیس است، پای به میدان گذاشته و این تغییر را می‌توان از دو جنبه موردبررسی قرار داد: اول اینکه تعدادی از بازیکنان قبلی، به‌دلیل بالا‌رفتن سن و عبور از ۳۵‌سالگی، کارایی خود را ازدست‌داده بودند و همین موضوع به عاملی برای عدم موفقیت پرسپولیس تبدیل شده بود. تغییرات متعدد در سرمربی و کادر فنی نیز به این ناکامی کمک کرده بود؛ بنابراین مدیرعامل و هیئت‌مدیره بانکی که پرسپولیس با کمک آنان به حیات خود ادامه داده است، مهدی تارتار را به خدمت گرفتند؛ انتخابی که موردقبول اکثر پیشکسوتان نبود. بااین‌حال، مدیران به مخالفت‌ها توجهی نکردند و در عوض، هر بازیکنی را که تارتار خواست، به خدمت گرفتند. این‌اقدام چهره قبلی تیم را کاملاً دگرگون کرد. اما پس از دو نتیجه درخشان تارتار در دوهفته آغازین مسابقات، ناگهان همه منتقدان به جمع طرفداران او پیوستند و دیدند که پرسپولیس در همین دو مسابقه، مجموعاً شش گل به‌ثمر رسانده است؛ درحالی‌که این تیم در شش مسابقه پایانی فصل ناتمام قبلی نیز نتوانسته بود در هشت مسابقه به چنین تعداد گلی دست یابد. اکنون باید صبر کرد و آینده را به نظاره نشست؛ زیرا پیش‌بینی مسیر یک تیم، پس از تنها دو مسابقه، چندان آسان نیست.