ادعای مضحک ترامپ و تنگه هرمز

امروز بنا دارم یادداشت مدیرمسئول را در قالبی کاملاً متمایز از ۲۳‌سال گذشته به رشتهٔ تحریر درآورم؛ و به بهانهٔ پاسخ به ادعای مضحک و مسخرهٔ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات‌متحده آمریکا، در آمیزه‌ای از طنز، جِد و ضرب‌المثل‌های رایج جامعه، پاسخی درخور «دانشِ بی‌عمل» این رهبر غربی ارائه دهم. هدف آن است تا خوانندگان عزیز بدانند و بخوانند که حتی رهبر یک ابرقدرت جهانی نیز باید در کلام خود از منطق بهره بگیرد، نه از قلدری؛ چراکه ملت ایران درطول تاریخ شش‌هزارسالهٔ خود، همواره باافتخار و سربلندی زیسته و هیچ‌گاه تسلیم زور و ستم نشده است. درطول تاریخ، ده‌ها رهبر و رئیس کشورِ بادانش و بی‌دانش و حتی زورگویان تهی‌مغز، کشور ما ـ این مهد شیران ـ را مورد تجاوز قرار داده‌اند، اما هرگز عاقبت‌به‌خیر نشده‌اند. از چنگیز مغول، محمود افغان، اسکندر مقدونی و تیمور لنگ گرفته تا در قرن اخیر، صدام حسین تکریتی که با خیالی خام، ایران را ضعیف پنداشت؛ او هم‌چون دزدانِ شب‌رو، در روز روشن و درست در هنگام کار و فعالیت روزانهٔ مردم، با هواپیما و موشک فرودگاه مهرآباد را آماج حمله قرارداد، در نقاط مختلف موشک‌پراکنی کرد و با نیروی زمینی خود به بیش از ۱۴‌ شهر کشورمان لشکر کشید؛ اما سرانجام، با مبارزات دلاورانهٔ مردم عزیز درطول هشت سال دفاع مقدس، شکست‌خورده و با ده‌ها هزار کشته مجبور به عقب‌نشینی از خاک پاک کشورمان شد. سرنوشت آن صدامِ بی‌خرد نیز به پناه گرفتن در حفره‌ای تاریک در همسایگی موش‌ها، اسارت به‌دست مردم و درنهایت چوبهٔ دار ختم شد تا درس عبرتی باشد برای هر کشور دیگری که بخواهد به مرز پرگهر ایران مقتدر طمع ورزد؛ اما اینک ترامپ رجزخوانی آغاز کرده و کارِ فضاحت و بی‌اخلاقی را به جایی رسانده که تنگهٔ هرمز را از آنِ خود می‌داند! درپاسخ‌به او باید گفت: «زهی خیال باطل!» این نیز بگذرد و چند صباحی دیگر، ترامپ دست‌ازپا‌درازتر و با گردنی کج، ناچار می‌شود نیروهایش را از اطراف ایران جمع کند و به آمریکا بازگردد. برای تغییر ذائقهٔ خوانندگان شریف و حسنِ ختام این گفتار، به چند ضرب‌المثل نغز و متناسب ایرانی اشاره می‌کنم: ۱. شتر در خواب بیند پنبه‌دانه، گهی لپ‌لپ خورد گه دانه‌دانه! ۲. موش به سوراخ نمی‌رفت، جارو به دُمش می‌بست! ۳. ای مگس! عرصهٔ سیمرغ نه جولانگه توست / عِرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری۴. من آنم که رستم بود پهلوان! ۵. بگیروببند و بده دست منِ پهلوان! ۶. طرف را به ده راه نمی‌دادند، سراغ خانهٔ کدخدا (خان) را می‌گرفت! ۷. باش تا صبح دولتت بدمد، کاین هنوز از نتایج سحر است… ۸. خود گویی و خود خندی، عجب مرد هنرمندی!