آخرین خبرها
خبرهای پربیننده
مخاطب باید آینده کامران را در چهره من می‌دید
کد خبر: 406958 | تاریخ مخابره: 1405 يکشنبه 7 تير - 18:49

«محمدحسین اثنی عشری»؛ بازیگر نقش جوانی کامران در سریال «بی‌عاطفه»:

مخاطب باید آینده کامران را در چهره من می‌دید

سهیلا انصاری «محمدحسین اثنی عشری» دراین‌گفت‌وگو، از تجربه نزدیک‌شدن به شخصیت رضا کیانیان، چالش سکانس‌های اعتیاد و حفظ تداوم شخصیتی میان دو مقطع زمانی می‌گوید.

در طراحی شخصیت، کدام مؤلفه‌ها را از رضا کیانیان وام گرفتید و کدام بخش‌ها را خودتان خلق کردید؟
طبیعی بود که هردوی ما در مسیر رسیدن به شخصیت کامران، ابتدا به خود فیلم‌نامه رجوع کنیم. درکنارآن، برای شناخت بهتر ویژگی‌های بازی آقای کیانیان، بسیاری از آثار وی را تماشا کردم؛ رفتارها، جزئیات حرکتی و نوع بیانشان را موردبررسی قرار دادم و تلاش کردم به شناختی دقیق از شیوه حضور وی در نقش برسم. بااین‌حال، بخش مهمی از شخصیت‌پردازی نیز از درک شخصی من از کامران و جهان درونی او شکل گرفت.

 

برای بازسازی میمیک، ریتم گفتار و زبان بدن ایشان از چه روش تحلیلی استفاده کردید؟
من در بازیگری چندان به تحلیل‌های تئوریک متکی نیستم. مسیرم بیشتر از مشاهده، تکرار و تمرین می‌گذرد. تلاش کردم با دیدن جزئیات بازی آقای کیانیان و تمرین مداوم، به نزدیکی لازم در رفتار و بیان برسم.

 

نگران افتادن به دام تقلید صرف بودید؟ چگونه میان «شباهت» و «بازی مستقل» تعادل ایجاد کردید؟
طبیعتاً هر بازیگر، ویژگی‌ها و رفتارهای شخصی خودش را دارد و این‌بخش از وجودش، در اجرا باقی می‌ماند. همین‌مسئله باعث می‌شود بازی به تقلید صرف تبدیل نشود. بااین‌حال، نقطه تمرکز اصلی من شناخت شخصیت کامران در فیلم‌نامه بود؛ معتقدم اگر شخصیت را به‌درستی درک کنید، شباهت نیز در خدمت نقش قرار می‌گیرد.

 

چه شناسنامه روان‌شناختی برای شخصیت جوان طراحی کرده بودید که به نسخه مسن‌تر او منتهی شود؟
به‌نظر من، روند قصه و فیلم‌نامه به‌خوبی شناسنامه روان‌شناختی کامران را مشخص کرده بود. تلاشم این‌بودکه نگاه و خواست نویسنده نسبت به این شخصیت را درک و همان مسیر را در اجرا دنبال کنم.

 

برای حفظ تداوم شخصیتی میان دو بازه زمانی، چه هماهنگی‌هایی با بازیگر نقش اصلی انجام شد؟
زمان زیادی برای هماهنگی مستقیم با آقای کیانیان وجود نداشت؛ اما در روزهایی‌که سر صحنه حضور داشتند، من نیز حاضر می‌شدم و بازی‌شان را مشاهده می‌کردم تا به جزئیات بیشتری از شخصیت نزدیک شوم.

 

درمواجهه‌با سکانس‌های احساسی، بیشتر بر حافظه حسی تکیه داشتید یا بر تحلیل موقعیت دراماتیک؟
هنوز خود را بازیگری نمی‌دانم که کاملاً به تکنیک‌های مختلف مسلط شده باشد. مسیر بازی‌ام بیشتر بر احساس و درک موقعیت استوار است. سعی می‌کنم ابتدا رنج، شادی، ترس یا هر احساس دیگری را که شخصیت درآن‌لحظه تجربه می‌کند، درک و سپس آن‌را اجرا کنم.

 

کدام جزئیات رفتاری شخصیت برای شما کلید ورود به نقش بود؟
درابتدا از رفتارهای ظاهری شخصیت و ویژگی‌های بازی آقای کیانیان شروع کردم؛ اما به‌تدریج تلاش کردم به زیست و احساسات عمیق کامران نزدیک شوم. درآن‌دوره، موسیقی‌هایی که گوش می‌دادم نیز متناسب با فضای دهه 60 و حال‌وهوای کامران جوان بود تا بتوانم بیشتر وارد جهان او شوم.

 

آیا درطول فیلم‌برداری برداشت شما از شخصیت تغییر کرد؟ چه عاملی باعث این تغییر شد؟
طبیعتاً هدایت‌ کارگردان درطول فیلم‌برداری باعث شد درک من از شخصیت کامل‌تر شود. هرچه‌بیشتر در موقعیت‌های مختلف داستان قرار گرفتم، لایه‌های بیشتری از کامران را شناختم.

 

رابطه میان متن فیلم‌نامه و بداهه‌پردازی در اجرای شما چگونه بود؟
وقتی وارد فضای فیلم‌برداری می‌شوید، باتوجه‌به شرایط صحنه، میزانسن، لباس، دکور و عوامل مختلف، بازی به‌شکلی طبیعی پویا و زنده می‌شود. بااین‌حال، این بداهه‌پردازی همچنان از دل همان شخصیت فیلم‌نامه بیرون می‌آید؛ درواقع این کامران است که بداهه را تجربه می‌کند، نه صرفاً بازیگر.

 

در تحلیل قوس شخصیتی (Character Arc)، مهم‌ترین نقطه تحول این کاراکتر را کجا می‌بینید؟
به‌نظرم مهم‌ترین نقطه تحول کامران زمانی رخ می‌دهد که متوجه خیانت دوست صمیمی‌اش، بهرام، می‌شود. این اتفاق، نگاه او به آدم‌ها را تغییر می‌دهد و روند بی‌عاطفه‌شدن تدریجی‌اش از همان‌جا آغاز می‌شود.

 

چه تفاوتی میان بازی در نقش جوانی یک شخصیت شناخته‌شده و خلق یک شخصیت از صفر وجود دارد؟
وقتی شخصیتی را از صفر خلق می‌کنید، دست بازیگر برای ساختن جزئیات و ویژگی‌های فردی بازتر است؛ اما در ایفای جوانی یک شخصیت شناخته‌شده، حضور و سابقه بازیگری مانند آقای کیانیان یک پشتوانه مهم محسوب می‌شود و به شخصیت، هویت و مسیر مشخص‌تری می‌دهد.

 

آیا از مِتد یا مکتب بازیگری خاصی در آماده‌سازی نقش بهره گرفتید؟
به‌نظرم، بازیگر امروز باید با متدها و شیوه‌های مختلف بازیگری آشنا باشد و بتواند بسته‌به‌شرایط و نیاز نقش، از هریک بهره ببرد. محدودشدن به روشی خاص، همیشه پاسخگوی نیازهای یک نقش نیست.

 

دوربین تاچه‌حد بر انتخاب‌های بازیگری شما تأثیر گذاشت؛ به‌ویژه در نماهای نزدیک؟
سعی می‌کنم بیشتر روی رفتار و احساس شخصیت درآن‌لحظه تمرکز کنم و خودم را بیش‌ازحد درگیر لنز و اندازه نما نکنم. برای من مهم‌تر این‌است‌که شخصیت را به‌درستی زندگی کنم.

 

کدام سکانس ازنظر تکنیکی دشوارتر بود و چرا؟
سکانس‌های مربوط به اعتیاد برای من دشوارتر بود؛ زیرا تجربه شخصی از چنین موقعیتی نداشتم و رسیدن به حال‌وهوای درست شخصیت نیازمند تلاش و تمرکز بیشتری بود.

 

اگر بخواهید یک تصمیم بازیگری را که کمتر دیده‌شده؛ اما برایتان مهم بوده توضیح دهید، آن تصمیم چه بوده است؟
در بخش مربوط به اعتیاد، برای نزدیک‌شدن به شرایط جسمی و روحی شخصیت، مدتی کم‌خوابی و تغذیه بسیارمحدود را تجربه کردم؛ که به من کمک کرد به حالتی نزدیک‌تر به وضعیت کامران درآن‌مقطع برسم.

 

آیا هنگام بازی، به این فکر می‌کردید که مخاطب باید آینده این شخصیت را در چهره شما ببیند؟
بله؛ این‌موضوع برای این نقش بسیارمهم بود. از همان ابتدا تلاش می‌کردم مخاطب بتواند نشانه‌هایی از آینده کامران را در رفتار، نگاه و حضور من ببیند.

 

چه بازخوردی از رضا کیانیان یا عوامل حرفه‌ای پروژه دریافت کردید که برایتان ارزشمند بوده است؟
در اکران مردمی قسمت پایانی، وقتی آقای کیانیان من را دیدند، از نزدیکی اجرا به شخصیت خودشان ابراز رضایت کردند. این بازخورد برای من بسیارارزشمند و خوشحال‌کننده بود.

 

به‌نظر شما موفقیت در ایفای نقش جوانی یک شخصیت، با شباهت ظاهری سنجیده می‌شود یا با انتقال جوهره شخصیت؟
به‌اعتقاد من، هر‌دو عامل اهمیت دارند. در مرحله نخست، شباهت ظاهری می‌تواند در انتخاب بازیگر مؤثر باشد؛ اما اگر رفتار، احساس و جوهره شخصیت منتقل نشود، شباهت به‌تنهایی کافی نخواهد بود. مهم این‌است‌که مخاطب همان شخصیت را در بازی شما احساس کند.

ارسال دیدگاه شما

بالای صفحه