مدارس و تکالیف اجباری و اضافی

دوهفته دیگر مدارس کشور طبق روال همیشگی شروع‌به‌کار می‌کنند. به سنت و رسم همیشگی، در پاره‌ای از در مقطع ابتدایی و به‌ویژه سال اول ابتدایی از مدتی پیش به استقبال آغازین روز مهرماه رفته‌اند؛ رخت و لباس کودکان رنگ و بویی تازه می‌گیرد و بدین مناسبت، من هم سخنی با آموزگاران زحمت‌کش دارم که از سر وظیفه باید به آن‌ها یادآوری کنیم. چقدر نیکو خواهد بود که از هم‌اکنون، وزارت آموزش‌وپرورش و به‌ویژه مسئولین آموزش ابتدایی، یک‌روز را در این‌هفته برگزینند و آموزگاران را به حضور در مدارس فرابخوانند و از آنان جداً و به‌نوعی الزامی بخواهند که باتوجه‌به مشکلات عدیده مالی خانواده‌ها به‌خصوص قشر ضعیف جامعه و با عنایت به تحریم‌های زورمداران بین‌المللی، درشرایطی‌که سطح درآمد خانواده‌ها نسبت به سال گذشته نزول کرده یا اگر نزول نکرده، افزایش تورم و گرانی باعث شده که برخی اقلام خوراکی از سفره مردم کاسته یا کم‌رنگ‌تر شود، از دادن تکالیف اجباری و اضافی به خانواده‌ها خودداری کنند؛ به‌خصوص باتوجه‌به گرانی چندصددرصدی اقلام نوشت‌افزار چون دفتر، مداد، لباس همرنگ، کیف و کفش. این سفارش و توصیه به آموزگاران محترم باید جنبه اجباری به‌خود بگیرد و در مدارس نیز از ریخت‌و‌پاش‌های گذشته خودداری شود. همگان می‌دانند که برخی اقدامات در مدارس مانند نقاشی و تعمیرات، نه‌تنها لازم بلکه ضروری‌ست؛ اما صدالبته به‌دلیل عدم وجود بودجه کافی در مدارس، معمولاً از اولیای دانش‌آموزان خواسته می‌شود که در حد بضاعت خود دراین‌راه کمک اختیاری کنند. بازهم ناچارم بگویم برخی مدارس در پاره‌ای از موارد، این کمک اختیاری را به دريافت اجباری از خانواده‌ها تبدیل می‌کنند که جداً و حتماً نظارت کامل مسئولین آموزشی را می‌طلبد. در سال قبل و براساس آمارها، خانواده‌ها چندین میلیون‌تومان فقط بابت خرید لوازم‌التحریر برای فرزندان در مدارس ابتدایی هزینه می‌کردند. دربرخی‌موارد دیده‌شده است که در روز اول سال تحصیلی، وقت آموزگاران صرف بررسی تعداد دفاتر دانش‌آموزان می‌شود؛ چراکه بعضاً به دانش‌آموز سال اول تکلیف می‌شد برای هرکدام از دروس، یک دفتر ۱۰۰ برگ آن‌هم با جلد زرکوب با خود به مدرسه بیاورد! برای این تعداد دفتر، لزوماً کیف بزرگی لازم است که براساس تحقیقات به‌عمل‌آمده، کیفی که سال گذشته یک‌میلیون‌تومان بوده، امسال به حدود سه تا چهارمیلیون‌تومان رسیده است. همین خواسته‌های اضافی اولیای مدرسه باعث می‌شود برخی از کودکان به‌واسطه عدم بضاعت مالی خانواده‌ها، از رفتن به مدرسه محروم شوند و شمار زیادی از آنان به جمع کودکان کار بیفزایند؛ رویدادی که هرگز زیبنده کشور بزرگ و پرافتخار ما نیست.