بیمه بیکاری

در تمام کشورها، کارگزاران بیمه‌ای را شرکت‌هایی تشکیل می‌دهند که قائم‌به‌ذات بوده و زیر چتر دولت قرار ندارند. از 120‌سال پیش که نخستین تشکیلات بیمه‌ای در کشور ما ایجاد شد، این سازوکار به نحوی پایه‌گذاری شد که به‌عنوان یک سازمان کاملاً دولتی این‌مهم را عهده‌دار شود و چون امری دولتی شود، یعنی امور آن برعهده یک سازمان دولتی کاملاً وابسته به ارگان‌های دولت قرار می‌گیرد؛ درنتیجه این وضعیت را پوشش داد که هنوز هم به همان روال اولیه، امور بیمه را انجام می‌دهند که در حقیقت هر نوع بیمه‌ای که در کشور ما پای بگیرد، باید تابع سازمان بیمه تأمین اجتماعی باشد که یک نهاد دولتی و به نوع دیگر، پاره‌ای از اقدامات دولت است. بدین‌روی که حتی یک وزارتخانه کاملاً دولتی با نام وزارت تعاون، کاره و رفاه اجتماعی، سیاست‌های مورد لزوم را برای بیمه‌شده‌ها تأمین و تکمیل می‌کند که اگر به‌یاد بیاوریم، در دو دولت قبلی تأمین اجتماعی به‌علت سیاست‌گذاری ضعیف، دچار خسران بسیار شد. این مشکل همچنان در کشور ما موجود است و گویی به این زودی‌ها، امکان تغییر در سازمان آن و ساماندهی مبتنی‌بر علم بردی آن متصور نیست؛ لذا چون چنین بوده و چنین به‌پیش می‌رود خدمات داده‌شده به زیرمجموعه نه‌تنها کفاف دوران بیکاری و بازنشستگی را نمی‌دهد؛ بلکه حتی 30‌درصد رفاه بیمه‌شده را هم تأمین نمی‌کند؛ هرچند برای خدمات بیمه‌ای چه در بخش دولتی و چه در بخش خصوصی، صندوق بازنشستگی ایجاد شده و این صندوق‌ها را که کارکنان بازنشسته آن‌را اداره می‌کنند، تاکنون لنگ می‌‌زند؛ کمااینکه صندوق بازنشستگی کارکنان دولتی هم روزگاری بهتر از بخش خصوصی ندارد. باز باید به‌یاد داشته باشیم که خدماتی را که درگذشته این دو نهاد برای بیمه‌شده‌های خود می‌داشتند، وسعت زیادی داشت که این‌روزها آن خدمات رنگ‌باخته و اثری از آن نیست؛ حتی در امر بهداشت‌ودرمان هم کمیت بیمه‌شده‌ها، کاملاً لنگ و غیرقابل‌باور است که اگر به وضعیت بهداشت‌ودرمان و بیمه بیکاری، کارکنان زیرمجموعه کار که بیمه‌ شده‌اند، بسیار اسفبار است. کافی‌ست به وضعیت بیش از دومیلیون کارگری که در صنایع فولاد و خودروسازان که مورد تاخت و هجوم ناجوانمردانه امریکا و اسرائیل واقع شده‌اند، توجه کنیم که روزهای سختی را سپری می‌کنند تا به‌نوعی آبکی بودن بیمه‌ها را در کشور ما نشان داده شود. کافی‌ست به مسئله بهداشت‌ودرمان بیمه‌شده‌های کشور بپردازیم که در وقت بازنشستگی، کارگران زیرمجموعه تأمین اجتماعی وقتی خدمات بیمه‌ای را شامل می‌شوند که در بیمارستان‌های بیمه‌ای مداوا شوند که چون بسیاری از بیماران سرپایی زمان لازم برای نوبت‌گیری در بیمارستان را ندارند، مجبور می‌شوند به پزشکان خصوصی مراجعه کنند که 90‌درصد آن‌ها این بیمه‌ها را قبول ندارند و برای دریافت دارو باید خارج از سیستم بیمه آن‌را خریداری کنند و براساس قراردادهای موجود با بیمه‌ها که بسیار محدود است؛ تاجایی‌که برای خدمات آزمایشگاهی سقف خدمات در سال سه‌میلیون‌تومان است؛ یعنی بیمه‌شده اگر دوبار سراغ آزمایشگاه‌ها برود، باید از جیب مبارک خود هزینه کند.